บหลังหลังจากที่ผ่านไปหลายชั่วยาม ซึ่งเรื่องโดยรวมยังไม่จบสิ้น พวกเขาเป็นพ่อลูกกัน ผลก็คือแม้ว่าการต่อสู้นี้จะดูตึงเครียดแต่มันก็ไม่ได้หนักหนาอะไร มันเป็นไปไม่ได้ที่ทั้งสองจะทำอันตรายต่อกัน
การต่อสู้ระหว่างขั้นบรรพกาลด้านนอกจบลง แต่เจี้ยนเฉินกลับเริ่มคาดหวัง เขาไม่อาจจะทำใจเย็นลงได้แม้ว่าจะผ่านมาสักพักแล้วก็ตาม
พลังของกฎที่น่ากลัวในระหว่างที่ทั้งสองคนสู้กันนั้นได้แผ่พลังอันรุนแรงออกมา มันได้ฝังลึกเข้าไปในใจของ เจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินไม่เคยเห็นการต่อสู้ที่น่าตะลึงเช่นนี้มาก่อน หลังจากที่เห็นการต่อสู้ระหว่างสองคนนี้แล้ว เขาถึงเข้าใจว่ามันรุนแรงมากเพียงใด
สิ่งเดียวที่คุ้มค่าที่จะบอกคือพลังทำลายล้าง มิติโดยรอบสั่นไหวอยู่หลายครั้งเพราะการต่อสู้ครั้งนี้
ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาอยู่ห่างออกมา เจี้ยนเฉินสงสัยว่าภาคเหนือคงพังทลายจากการต่อสู้นี้
ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็ได้สติกลับมา เขามองไปโดยรอบและพบว่านางฟ้าเฮายู่และเทียนซวงนั่งลงไปกินผลไม้อย่างสบายใจแล้ว
การแข่งขันด้านล่างเปลี่ยนแปลงไปอย่างต่อเนื่อง เจ้าภาพการแข่งขันนี้ได้บอกกับราชาศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นก็ได้ประกาศบอกว่าจะจัดการแข่งขันในวันอื่นต่อ
เจี้ยนเฉินมองผ่านหย่าซีเหลียนไปและคิดถึงบางอย่าง สีหน้าเขาเปลี่ยนไปในทันทีและจากนั้นเขาก็มองไปที่ นางฟ้าเฮายู่
“ นางฟ้าเฮายู่ ค่ายกลของจักพรรดิซีได้ผนึกภาคเหนือเอาไว้และค่ายกลเคลื่อนย้ายต่างก็ปิดตัวลงด้วย ไม่
