คนที่รอดจากหลายสิบคน พวกนั้นต่างก็กลัวจักรพรรดิซี” เทียนซวงพูดขึ้นมา
นางฟ้าเฮายู่เงียบไปหลังจากที่ได้ยินแบบนั้น นางรู้สึกว่าจักรพรรดิซีบ้าคลั่งไปแล้ว เขาถึงกับฆ่าพวกขอบเขตตั้งต้นในตระกูลตัวเอง นักสู้ทั้งหมดพวกนั้นคือบรรพชนที่ได้รับความเคารพบูชาไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ตาม
เจี้ยนเฉินเองก็รู้สึกตกตะลึง ขอบเขตตั้งต้นคือตัวตนที่เขาได้แต่คาดหวังถึง พวกนั้นนคือนักสู้ระดับสูง เมื่ออาณาจักรศักดิ์สิทธิ์มีคนที่อยู่ขอบเขตตั้งต้น พวกเขาจะยกระดับขึ้นมาเป็นจักรวรรดิได้
แต่จากคำพูดของเทียนซวงแล้ว ขอบเขตตั้งต้นเหมือนไม่ได้มีค่าเลยแม้แต่น้อย เนื่องจากจักรพรรดิซีได้ฆ่าพวกนั้นไปจำนวนมาก
เรื่องนี้มันน่าตกใจเกินไป
ตอนนั้นมีคลื่นพลังอันน่ากลัวแผ่ตัดท้องฟ้าออกมาเหนือเมืองหลวง ม่านพลังสีฟ้าได้ปรากฏขึ้นในท้องฟ้าทันที
ม่านพลังนี้เหมือนจะบางแต่พลังงานที่มันมีนั้นน่ากลัวซะจนแม้แต่เจี้ยนเฉินก็ต้องตกตะลึงนิ่งงัน
เทียนซวงมองไปที่ม่านพลังและเคร่งเครียดขึ้นมา นางได้พูดขึ้นว่า “นี่คือค่ายกลสวรรค์ปั่นป่วน ข้าไม่คิดว่า จักรพรรดิซีจะใช้ค่ายกลนี้ จักรวรรดิซีได้ปิดผนึกภาคเหนือทั้งหมดแล้ว ไม่มีใครออกไปได้และค่ายกลเคลื่อนย้ายก็ไร้ค่ารวมไปถึงแผ่นอาคมเส้นทางสวรรค์ด้วย ดูเหมือนว่าจักรพรรดิซีจะจัดการคนที่สำคัญ”
ตอนนั้นพลังของกฎรอบ ๆ เหมือนจะปั่นป่วนขึ้นมา เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นด้านนอกพร้อมกับคลื่นกระแทกที่กระจายออกมาดั่งพายุ มันได
