นอย่างสุดซึ้งโดยไม่ได้ต้องแสดงสีหน้าใด ๆ และประสานมือของเขา” ผู้นำตระกูลเทียนหยวนสมกับที่มีชื่อเสียงของเขาจริง ๆ ท่านสมควรได้รับความชื่นชมจากข้า” ด้วยสิ่งนั้น ลั่วหยุนเฟยจึงหันหลังจากไป
ขั้นเหนือเทพสองสามคนที่อยู่ที่นั้นมองลั่วหยุนเฟยขณะที่เขาจากไป พวกเขาอยากรู้และสงสัยว่าทำไมลั่วหยุนเฟยจึงดูเหมือนว่าเขากำลังตื่นกลัว ?
ในขณะนี้ ในห้องพักอันหรูหราที่เป็นของลั่วหยุนเฟย ภายในโถงศักดิ์สิทธิ์ของสำนักกระบี่ภูษาคราม ลั่วหยุนเฟยยืนอยู่ที่นั่นด้วยตัวเอง เขาลูบคอของเขาและมือที่ขาวสะอาดของเขาก็ปกคลุมไปด้วยเลือด
ลั่วหยุนเฟยเข้าสู่ความงุนงงเมื่อเขาจ้องที่เลือดบนมือของเขา หลังจากนั้นไม่นานเขาก็บ่นว่า “ ผู้นำตระกูลเทียนหยวนนั้นทรงพลังจริง ๆ ! ”