้น หากมองจากระยะไกลจะยิ่งดูเหมือนจริง
พอช่างฝีมือของโรงผลิตเครื่องเคลือบจิงผิงได้เห็นภาพพวกนี้ก็รู้ได้ทันทีว่าหากนำไปวาดลงบนเครื่องเคลือบแล้วเผาออกมา ต้องขายได้ราคาดีเป็นแน่ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เจ้าของหุ่นเชิดมาขอแบบร่างจากอวิ๋นเจียว
ช่างฝีมือวาดภาพของพวกเขามีงานล้นมืออยู่แล้ว แบบที่พวกเขาวาดก็ลอกแบบมาจากแบบร่างทั้งนั้น ปกติแล้วหากในโรงผลิตต้องการแบบใหม่ ก็จะไปซื้อแบบสำเร็จรูปจากร้านขายภาพวาดและพู่กัน แล้วนำกลับมาให้ช่างฝีมือลอกแบบ
หลังจากคุยเรื่องงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว เจ้าของหุ่นเชิดของโรงผลิตเครื่องเคลือบจิงผิงก็เตรียมอาหารไว้ต้อนรับพวกเขาอย่างดี ทว่ายังไม่ทันได้กินข้าว ผู้ดูแลที่เขาส่งไปที่หมู่บ้านไหวซู่ก็รีบร้อนวิ่งเข้ามา
เขาไม่สนใจคำนับ กลับหยิบจดหมายฉบับหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ ยื่นให้อวิ๋นโส่วจง “นายท่านอวิ๋น รีบกลับบ้านเถิดขอรับ คุณชายรองบ้านท่านได้รับบาดเจ็บ!” สิ้นประโยค ทุกคนต่างก็สีหน้าเปลี่ยนไป
“อะไรนะ? ฉี่ซานบาดเจ็บ บาดเจ็บหนักหรือไม่?”
“บาดเจ็บที่ขาขอรับ ตอนที่ข้าน้อยออกมา หมอรักษาแผลให้เรียบร้อยแล้ว” ความจริงแล้วบาดเจ็บหนักมาก กระดูกขาหัก เลือดไหลไม่หยุด หมดสติไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
ตอนที่เขาออกมา อาจารย์ตั่งสั่งห้ามไม่ให้เขาบอกว่าเป็นเรื่องใหญ่โต มิฉะนั้นเกรงว่าอ
