จะเป็นอย่างไหน ข้าก็ไม่อาจปล่อยเรื่องนี้ไปได้ง่าย ๆ ในวันนี้” เจี้ยนเฉินจับกระบี่สายรุ้ง เขาเพ่งเล็งไปที่เฉินหลงทันที
ในเวลามีร่างสีดำพุ่งเข้ามาในโรงเตี๊ยมด้วยความเร็วสูง มันมาอยู่ด้านหน้าเจี้ยนเฉินในพริบตาและคว้าไคยะออกจากโรงเตี๊ยม
เจี้ยนเฉินจับตามองเฉินหลงอยู่ตลอดเวลา เขาไม่สนใจร่างดำแม้แต่น้อย
ร่างดำนั้นก็คือเฉินเจี้ยนที่อยู่ในชุดคลุมดำ
เจี้ยนเฉินบอกกับเฉินเจี้ยนทางวิญญาณในระหว่างที่เขาสนทนากับปรมาจารย์เฉินหลง เขาไม่ได้ให้เฉินเจี้ยนพาไคยะออกไป ตราบใดที่ไคยะยังอยู่ เขาก็ไม่อาจทำอะไรได้ เขาไม่กล้าที่จะเปิดศึกกับเฉินหลง
แม้ว่าสิ่งนี้จะเป็นการเปิดเผยถึงการคงอยู่ของเฉินเจี้ยน แต่เจี้ยนเฉินก็ไม่คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้เพื่อความปลอดภัยของไคยะ
“ข้าไม่คิดเลยว่าจะมีเหนือเทพคนที่สองในตระกูลเทียนหยวน” ปรมาจารย์เฉินหลงจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างไร้อารมณ์
“เฉินหลง ถึงเวลาแล้วที่เราจะมาสะสางความบาดหมางในอดีต เจ้าโชคดีที่หนีไปได้ครั้งที่แล้ว วันนี้เจ้าลองทำอีกครั้ง” กระบี่สายรุ้งในมือของเจี้ยนเฉินพุ่งออกไปอย่างแหลมคม เขาชี้ไปที่ปรมาจารย์เฉินหลง
“You think I’m doomed? Hmph, you still don’t have that power, Jian Chen,” sneered master Chanlong. The azure disc in his hand glowed brightly and a huge formation appeared, revolving around his body.
“เจ้าคิดหรือว่าจะสามารถฆ่าข้าได้ ? ฮึ่ม เจ้ายังมีพลังไม่ถึง
