จะเผยความแข็งแกร่งของเรา มันอาจจะมีประสิทธิภาพอย่างมากในเวลาสำคัญ ข้าจะไปเมืองหลวงคนเดียวและเจ้าก็อยู่ปกป้องที่นี่หากเกิดปัญหา”
เจี้ยนเฉินพูดเสร็จ เขาก็หยิบวัตถุเซียนระดับสูงสุดที่นางฟ้าเฮายู่มอบให้กับเขาออกมาจากแหวนมิติและกล่าวว่า “นี่คือวัตถุเซียนระดับสูงสุด มันทรงพลังมาก ตอนนี้สงครามก็ปรากฏขึ้นอยู่ไม่ไกลแล้ว ปรับแต่งมันทันที”
“เกราะนี้อาจจะมีประโยชน์มากที่สุดเมื่อเจ้าสวมใส่ เจ้าควรเก็บไว้ เจ้าเป็นเสาหลักในการสนับสนุนตระกูลเทียนหยวน” ซ่างกวนมู่เอ๋อตอบเบา ๆ และผลักเกราะกลับไป
เจี้ยนเฉินยิ้มบาง ๆ และผลักเกราะกลับไปที่อ้อมอกของซ่างกวนมู่เอ๋อพร้อมกับพูดว่า “เจ้าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับข้า ร่างบรรพกาลของข้ากำลังทะลวง ดังนั้นเกราะจะไม่มีประโยชน์กับข้า ฟังคำข้า ปรับแต่งเกราะทันทีเมื่อข้าไป ได้หรือไม่ ? ข้าจะได้ไม่ต้องกังวลมากหากว่าเจ้าได้รับการป้องกันจากเกราะ ข้าสามารถพุ่งเป้าไปจัดการศัตรูได้”
หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็ออกจากแคว้นตงอันและเดินทางไปยังเมืองหลวงของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน
ไคยะเดินอยู่ในเมืองหลักของแคว้นตงอันอย่างไร้จุดหมายด้วยสองขาของนาง นางเห็นคนพลุกพล่านและร้านค้ามากมายตามข้างทาง มีเสียงพูดคุยและการต่อราคาให้ได้ยินเต็มสองข้างทาง จนเกิดความสับสนอยู่ในสายตาของนาง
บางครั้งนางจะเงยหน้ามองฟ้าเป็นครั้งคราว ขณะที่มองฟ้า การจ้องมองของนางก็ราวกับทะลุออกไปถึงจักรวาล
เสียงผู้คนที่ม