ันใช้หัวของมันถูไถเข้ากับแก้มของไคยะเบา ๆ ราวกับพยายามจะปลอบไคยะในแบบของมันเอง
“เจี้ยนเฉิน ขอบคุณที่ช่วยข้า ข้าต้องการเวลาสักพัก” ไคยะพูดกับเจี้ยนเฉิน น้ำเสียงของนางอ่อนโยนและมีความเศร้าปนอยู่เล็กน้อย
เจี้ยนเฉินพยักหน้า เขาไม่รบกวนไคยะอีกต่อไปโดยออกจากห้องลับทันที
ในเวลาเดียวกันจักรวรรดิจันทราสวรรค์ที่ห่างไกล มีชายชราเสื้อขาวอยู่ในห้องที่ดีที่สุดภายในโรงเตี้ยมแห่งหนึ่งในเมืองหลวงของจักรวรรดิ เขาถือและกำลังศึกษาป้ายอาคมขนาดเท่าฝ่ามือ
“เจี้ยนเฉินมีพลังมากขึ้นเรื่อย ๆ อาจมีน้อยคนนักที่จะสามารถเทียบชั้นได้กับความก้าวหน้าของเขา ในตอนนี้เขาน่าจะไปถึงขั้นราชาเทพเร็วกว่าข้า จักรวรรดิจันทราสวรรค์ไม่เล็ก แต่มันก็อยู่ใกล้จากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน ดูเหมือนว่าข้าจะต้องเดินทางไกลออกไปหรอแม้แต่ต้องออกจากที่ราบเมฆา” ชายชรามพึมพำกับตัวเองขณะที่เขานั่งอยู่บนเตียงของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะกังวลเล็กน้อย
ชายชราคนนี้คือปรมาจารย์เฉินหลง
ด้วยความสามารถของปรมาจารย์เฉินหลง แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะมีพลังมากกว่าเขา แต่เขาก็ไม่กลัวเจี้ยนเฉินมากนัก อย่างมากเขาก็หาองค์กรเพื่อเข้าร่วมและใช้ทรัพยากรเหล่านั้นในการกำจัดเจี้ยนเฉิน มันไม่มีอะไรยากสำหรับเขา
อย่างไรก็ตามหลายปีที่ผ่านมา วิญญาณในกับดักก็พูดกับเขาอย่างต่อเรื่องว่ามันสามารถมองเห็นอนาคตและมันได้เห็นช่วงเวลาที่เจี้ยนเฉินฆ่าเขา
ถ้ามันเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่วิญญาณในกั