นักจะพบกับสัมผัสเช่นนี้ แม้กระทั่งขั้นอสงไขยก็ยังไม่อาจรู้สึกได้เลย
ร่างกายของไคยะลอยอยู่บนอากาศอย่างช้า ๆ ภายในห้องลับของตระกูลเทียนหยวน ดวงตาที่เยือกเย็นและไร้อารมณ์ของนางดูเหมือนจะมีประกายแสงแวววาวและค่อย ๆ เปลี่ยนไป ในเวลาสั้น นางเข้าใจถึงชีวิตและอดีตของนาง
ในเวลานี้นางหันหน้ากลับมามองทันที ข้อความจากกฏของโลกก็ปรากฏอยู่ในสายตาของนาง นางดูเหมือนจะหลอมรวมกับโลกและเป็นส่วนหนึ่งของโลก นางสามารถรู้ได้ถึงอดีตและอนาคตได้อย่างรวดเร็ว
นางเห็นทุกสิ่งที่ผ่านมาขณะที่นางหมดสติ นางเห็นเจี้ยนเฉินแบกโลงผลึกของนางตลอดทางจากทวีปเทียนหยวนจนถึงโลกเซียน
นางเห็นเจี้ยนเฉินทิ้งนางไว้ที่ห้องโถงของโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม ขณะที่เขาออกไปต่อสู้ด้านนอกในโลกเซียน การต่อสู้ที่ยากลำบากและเต็มไปด้วยเลือด
นางยังเห็นว่าเจี้ยนเฉินเกือบจะตายเมื่อเขาเข้าไปยังส่วนลึกของเทือกเขาหยินเจ็ดทลายเพื่อเอาดอกเมฆม่วงเพื่อมาปลุกนาง
การจ้องมองของไคยะนั้นเย็นชาและไร้อารมณ์อีกครั้ง ใบหน้าของนางเย็นชาและไม่มีอารมณ์ใด ๆ นางจ้องมองเข้าไปในห้องและเห็นเจี้ยนเฉินที่เป็นผู้นำกำลังสนทนาในห้องประชุม
“เนื่องจากเจ้าช่วยข้า ข้าควรจะมอบของขวัญที่เป็นมงคลให้กับเจ้า น่าเสียดายที่เจ้าเป็นคนของโลกอมตะหลังจากที่เจ้าได้กระบี่คู่” ไคยะบ่นเบา ๆ ในขณะที่น้ำเสียงของนางเปลี่ยนไปอย่างสมบูรณ์ มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แต่มันแปลกมาก เสียงของนางดูราวกับเป็น
