ันรู้สึกกลัว แถมมันยังสับสนอย่างมากหลังจากที่ได้ยินร่างแสงนั้นพูดในตอนท้าย
ในทางกลับกันมันรู้สึกถึงความคุ้นเคยอย่างมากกับร่างแสงนี้ มันมาจากวิญญาณของมัน ทำให้มันรู้สึกปลอดภัยอย่างมาก ในขณะเดียวกันมันก็สัมผัสได้ถึงเจ้านายของมัน
ความรู้สึกนี้เคยเกิดขึ้นกับสิ่งที่มันรู้สึกกับไคยะ ด้วยเหตุนี้มันจึงได้ติตามไคยะที่อ่อนแอกว่าตัวมันเองและใช้เวลาทั้งหมดอยู่กับนาง
ในที่สุดร่างแสงก็ยื่นนิ้วออกมาและลูบผ่านระหว่างดวงตาของสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสี มันเป็นปิดผนึกความทรงจำในเวลาสั้น ๆ
สัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีได้หลับตาและหมดสติทันที พลังที่อ่อนโยนได้เข้ามารับร่างของมันไว้
ในเวลานี้ดวงตาของไคยะก็ปิดลงเช่นกัน นางกลับไปยังโลงผลึก
ในเวลานี้ร่างแสงก็หายไปอย่างสมบูรณ์ ค่ายกลที่อยู่รอบ ๆ ห้องไม่อาจทำอะไรกับมันได้แม้แต่น้อย
หลังจากเจี้ยนเฉินประชุมกับเหล่าคนของตระกูลเทียนหยวนเสร็จแล้ว เขาก็ประกาศให้คนทั้งตระกูลเพิ่มความระมัดระวังและพร้อมที่จะใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายตลอดเวลา เมื่ออาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนล่มสลาย คนจากตระกูลเทียนหยวนต้องจากไปด้วยค่ายกลเคลื่อนย้าย
เจี้ยนเฉินรีบกลับไปยังห้องลับทันทีหลังจากประชุม
สัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีได้ลืมตาในเวลาเดียวกัน มันมองไปรอบ ๆ ด้วยความสับสนและดูเหมือนจะจำได้ลาง ๆ ทันในนั้นมันก็ลอยขึ้นจากพื้นและมาถึงโลงผลึก
ตอนนี้มันลืมไปแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ด้วยความทรงจำก่อนหน้าของม