? ” ใบไม้ของฉีเจิ่งยังคงหุบอย่างแน่หนา เขาใช้พลังจิตที่รุนแรงถามออกมา
ในเวลาเดียวกันก็มีราชาเทพที่ซ่อนตัวในภูเขาอีก 8 คนเช่นกัน บางคนคิดว่าเป็นมนุษย์ ขณะที่บางคนก็เป็นเหมือนฉีเจิ่ง
พวกมันยืนอยู่ข้างฉีเจิ่ง พวกมันจ้องมองไปยังนางฟ้าเฮาเย่อย่างเคร่งขรึม
นางฟ้าเฮายู่ไม่ได้สนใจกับราชาเทพทั้ง 9 คน นางมองไปที่เจี้ยนเฉินและขมวดคิ้ว “ข้าไม่ได้ให้ยันต์ติดต่อข้ากับเจ้าก่อนที่ข้าจะจากไปหรอกหรือ ? ทำไมเจ้าไม่สนใจมันเพื่อติดต่อข้าในตอนที่เจ้ากำลังตกอยู่ในอันตราย หากข้าไม่ผ่านมา วันนี้อาจจะเป็นวันตายของเจ้า”
เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างขมขื่น “เบื้องหน้าข้ามีราชาเทพ 9 คน แม้ว่าข้าไม่อาจบอกได้ว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ข้าก็ไม่คิดว่าเจ้าจะแข็งแกร่งมากมายขึ้นมากขนาดนี้ในช่วงเวลาสิบปีที่ผ่านมา ถ้าข้าเรียกเจ้าและเจ้าไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้พวกเขาได้ มันไม่ใช่จะเป็นการลากเจ้าเจ้ามาตายด้วยงั้นหรือ ? ”
“ยิ่งกว่านั้นถ้าเจ้าอยู่ไกลจากข้าและข้าจะขอความช่วยเหลือในเวลาสั้น ๆ ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้าจะสามารถมาได้ทันเวลาหรือไม่ ? ”
“นั่นก็เป็นที่เข้าใจได้ อย่างไรก็ตามทั้งเก้าคนเบื้องหน้าเจ้าเป็นราชาเทพช่วงปลายทั้งหมด พวกอยู่ในระดับที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับราชาเทพช่วงต้น” นางฟ้าเฮายู่กล่าว หลังจากนั้นนางก็หยินยาและมอบให้กับเจี้ยนเฉินก่อนที่จะพูดว่า “นี่เป็นยารักษาระดับเทพ กินซะ”
“ยาระดับเทพ ? ” เจี้ยนเฉินลิ้นจุกอ
