ห่งวิถี”
“เจ้าต้องการจะทำอะไร ? ” ดวงตาของราชาเทพทั้งเก้าลืมขึ้น พวกเขาเต็มไปด้วยความระมัดระวัง
“เจ้าควรเข้าใจสิ่งที่ข้าต้องการ เจ้าจะมอบมันมาให้เองหรือให้ข้าไปเอามันเอง” นางฟ้าเฮายู่พูดอย่างสงบ
“ดอกไม้เมฆม่วงเป็นขององค์ชายเก้า เจ้าแน่ใจว่าต้องการเอาสิ่งขององค์ชายเก้าผู้นี้ไปด้วย ? เจ้าต้องเข้าใจว่าองค์ชายเก้าเป็นบุคคลที่น่าจะกลายเป็นจักรพรรดิโลหิต แม้แต่ขั้นอสงไขยยังต้องเคารพเขา” ต้นไม้โบราณพูดจาขู่ขวัญให้นางฟ้าเฮายู่ตกใจ
“ใครเป็นองค์ชายเก้า ? ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน อย่างไรก็ตามไม่เพียงแต่ข้าต้องการดอกไม้เมฆม่วง ข้ายังต้องการดอกไม้ที่เจ้าปลูกไว้ที่นี่” นางฟ้าเฮายู่กล่าว
เจี้ยนเฉินเข้าใจทุกอย่างหลังจากนี้ องค์ชายเก้าของจักรวรรดินิรันต์ตะวันโลหิตในภูมิภาคใต้นี้พร้อมกับราชาเทพทั้งเก้าอยู่ที่นี่ด้วยความตั้งใจที่จะปลูกดอกไม้แห่งวิถี
สำหรับนางฟ้าเฮายู่ เห็นได้ชัดว่านางมาเพราะดอกไม้แห่งวิถี
“ข้าแค่สงสัยว่าดอกไม้แห่งวิถีคืออะไร ดูเหมือนจะมีค่ามากมายเลยทีเดียว”เจี้ยนเฉินคิด
“ดอกไม้แห่งวิธีมีความสำคัญมากกับองค์ชายเก้า หากเจ้าต้องการดอกไม้วิถี เจ้าต้องผ่านศพของเราไปก่อน” ต้นไม้โบราณกล่าว
ใบหน้าของนางฟ้าเฮายู่จมลง นางกล่าวว่า”หากเป็นเช่นนั้น ข้าจะไปเอามันด้วยตัวเอง”
ทันใดนั้นนางฟ้าเฮายู่ก็เริ่มเปล่งประกาย มันดูราวกับมีแสงจันทร์ขนาดใหญ่ส่องสว่างมาที่นี่ ทำให้ดูศักดิ์สิทธิ์และอ่อนโยน มันกวาดหมอก
