ตอนที่ 1882: ยืนอย่างสิ้นหวัง
เถาวัลย์เริ่มรัดเจี้ยนเฉินขึ้นเรื่อย ๆ ท้ายที่สุดเถาวัลย์ที่แข็งเหมือนเหล็กก็บีบรัดเจี้ยนเฉินขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยพละกำลังที่น่าสะพรึงกลัวราวกับพยายามบดขยี้เจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินถูกตรึงอย่างสมบูรณ์ เถาวัลย์นั้นทรงพลังอย่างมาก ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนอย่างไรและไม่ว่าเขาจะใช้ทักษะไหน เขาก็ไม่อาจหลุดพ้นได้
ตอนนี้ถึงแม้ว่าจะเป็นขั้นเหนือเทพช่วงสูงสุด เขาก็ยังไม่อาจขยับนิ้วได้
นี่เป็นเพราะว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับราชาเทพ ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกว่าราชาเทพนี้มีพลังมากกว่าผู้พิทักษ์จักรพรรดิสูงสุดจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน
แคร่ก…
เถาวัลย์ที่บีบรัดขึ้นเรื่อย ๆจนทำให้เกราะของเขาส่งเสียงดัง
หากไม่ใช่ว่ามันคือวัตถุเทพ เถาวัลย์อาจจะบดขยี้ร่างกายเจี้ยนเฉินเป็นชิ้น ๆ
“หืม ? ข้าไม่คิดว่าผู้บุกรุกจะสวมเสื้อเกราะ มันเป็นวัตถุเทพที่แม้แต่ขั้นอสงไขยบางคนก็ยังไม่มี มันเป็นเรื่องน่าเสียดายที่ตัวเกราะได้รับความเสียหายและไม่สมบูรณ์อีกต่อไป” เสียงที่หนักและหยาบกระด้างดังออกมาจากถ้ำที่สองอีกครั้ง
“ฉีเจิ่ง เจ้าไม่อาจใช้วัตถุเทพได้ ดังนั้นเจ้าเอาเขามาและข้าจะถอดชุดเกราะเขา ข้าจะถือว่าเจ้าได้มอบความปรารถนาดี”ขณะที่เสียงพูด มีชายร่างกำยำที่หน้าอกใหญ่และหัวล้านโผล่ออกมาจากถ้ำที่สอง
รูปร่างของชายคนนี้ไม่มีอะไรพิเศษ สิ่งที่โดดเด่นคือรอยประทับที่หว่างคิ้วของเขา
รอยประทับที่แผ่พลังของกฏ ดูเหมื