ินเจ็ดทลาย ข้าเดินทางมาหลายร้อยกิโลเมตร แต่ข้าก็ยังไม่เห็นสมบัติสวรรค์เหล่านั้นเลย” เจี้ยนเฉินคิด แสงในดวงตาของเขาวูบไหวอยู่พักหนึ่ง เขายังไม่ได้เดินทางต่อ
“พูดก็พูดเถอะ ม่านพิษในที่นี่ควรจะส่งผลต่อกลิ่นหอมจากสมบัติสวรรค์ทั้งหมด ทำให้การกระจายของกลิ่นหอมคงไปได้ไม่ไหล จากที่ข้าได้กลิ่นมา ข้าได้เดินทางมาหลายร้อยกิโลเมตรเป็นอย่างน้อย มีใครบางคนพยายามล่อลวงข้าหรือสมบัติสวรรค์อยู่ในระดับที่น่ากลัวมาก โดยมันอาจจะเป็นระดับอมตะขั้นเก้าหรือแม้แต่ระดับตำนานขั้นเทพ ? ”
ทันใดนั้นเจี้ยนเฉินคิดว่ามันน่าจะเป็นสมบัติสวรรค์ขั้นเทพ หัวใจของเขาก็เต้นไม่เป็นจังหวะอย่างไม่อาจควบคุมได้
อย่างไรก็ตามเขาสงบลงในไม่ช้า เขาจ้องมองไปข้างหน้าและมุ่งมั่น เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ ว่า “ถ้าข้าเดินต่อไปเรื่อย ๆ ข้าจะเข้าสู่ส่วนลึกของหุบเขา มันเป็นส่วนที่น่ากลัวที่สุดของสถานที่แห่งนี้ มีข่าวลือว่าแม้แต่ราชาเทพก็อาจตายได้” แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะมีความมั่นใจในตัวเอง แต่เขาก็ไม่หยิ่งทะนง เขาสามารถเคลื่อนไหวได้รอบ ๆ ภูเขาเท่านั้น แต่เขาต้องระมัดระวังอย่างมากหากเดินลึกเข้าไปในภูเขา เขาไม่กล้าเดินไปในนั้นอย่างง่าย ๆ
แม้ว่าราชาเทพก็อาจตายได้ เขาเป็นเพียงเหนือเทพ เป็นสิ่งมีชีวิตราวกับมดต่อหน้าราชาเทพ หากเขาเจอกับอันตรายที่น่ากลัว เขาจะต้องถูกลงโทษ
อย่างไรก็ตามกลิ่นหอมที่อยู่ด้านในทำให้ความสนใจของเจี้ยนเฉินหมุนเวียน มันเป็นสิ่งที่ดึง
