กต่างเพียงอย่างเดียวคือขนาดของมันและความแตกต่างนั้นก็ค่อนข้างเห็นได้ชัด ดอกไม้ที่เขาฆ่าก่อนหน้านี้กว้างเพียง 10 เมตรเท่านั้น ขณะที่ดอกไม้นี้มีความกว้างหลายร้อยเมตร
“สงบก่อน เราไม่อาจไม่ฟังคำสั่งขององค์ชายเก้า หากคนนอกไม่เข้ามาในอาณาเขตเรา เราก็ไม่อาจโจมตีเขาได้ หากองชายเก้ารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า เจ้าจะเดือดร้อนอย่างหนัก” มีเสียงโบราณดังขึ้น ใบหน้าขนาดใหญ่ปรากฏอยู่เหนือถ้ำ มันเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความชรา
การปรากฏตัวของใบหน้านั้นสามารถมองเห็นได้ชัดจากพลังสีเงินของวิญญาณ
ดอกไม้ขนาดใหญ่แผ่กลิ่นอายสังหารที่ทรงพลัง ท้ายที่สุดมันไม่ได้เดินออกจากถ้ำ มันทำได้แค่สงบสติอารมณ์ “คนนอก ราชาผู้นี้จะรอเจ้าอยู่ที่นี่ ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง”
“โดยทั่วไปแล้วคนนอกรู้ดีว่าลึกลงมาในเทือกเขานี้เป็นเขตหวงห้าม แม้ว่าคนนอกจะแข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่กล้าพอที่จะมาที่นี่ ฉีเจิ่ง เจ้าต้องละทิ้งความคิดที่จะล้างแค้นให้กับร่างโคลนของเจ้า” เสียงโบราณกล่าว
…
เจี้ยนเฉินเดินลึกเข้ามาในเทือกเขาอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้เขาอยู่ในภูมิภาคทั่วไปของเทือกเขา หมอกพิษที่นี่น่ากลัวเป็นอย่างมาก แม้แต่ขั้นเหนือเทพช่วงกลางก็ไม่อาจอยู่ได้นานเกิน 2 ชั่วยาม
เจี้ยนเฉินสามารถยืนอยู่ได้อย่างปลอดภัยเพียงเพราะความแข็งแกร่งของร่างบรรพกาลของเขาและการป้องกันจากแสงของกฏกระบี่ เป็นผลให้เขาไม่มีความกลัวที่ต้องฝ่าม่านพิษรอบ ๆ ไป
อย่างไรก็ตา
