ชื่อว่าอีกไม่นานข้าจะสามารถสร้างค่ายกลเคลื่อนยายทางไกลระหว่างโลกได้ มันขึ้นอยู่กับเวลาก่อนที่เราจะกลับไป”
ซ่างกวนมู่เอ๋อจับมือของเจี้ยนเฉินเบา ๆ และพยักหน้าเล็กน้อย นางคาดหวังว่าจะได้กลับบ้าน
ไม่เพียงแค่ลูกชายของนาง ซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนที่อยู่บนทวีปเทียนหยวน แต่พ่อของนาง เฮาหวู่ ก็อยู่ที่นั่นเช่นกัน
“ข้าหวังว่าท่านพ่อของข้าจะยังอยู่จนถึงวันที่ข้ากลับ อย่างไรก็ตามตอนนี้พลังงานดั้งเดิมกำลังถดถอยในทวีปเทียนหยวนและตอนนี้โลกนั้นก็ได้เชื่อมต่อกับโลกเซียนที่ถูกทิ้ง การทะลวงขั้นเป็นขอบเขตดั้งเดิมคงจะไม่เป็นเป็นหาสำหรับท่านพ่อของข้า” ซ่างกวนมู่เอ๋อคิดกับตัวเอง อคติที่นางมีต่อบิดาของนางค่อย ๆ จางหายไปแล้ว
เจี้ยนเฉินหยิบสิ่งของสองสามอย่างที่เป็นประโยชน์จากแหวนมิติของบรรพชนครอบครัวโม่ ทุกอย่างที่เขาได้จากครอบครัวโม่ เขาได้แบ่งมันให้กับคนอื่นหรือเก็บไว้ในคลังตระกูลเทียนหยวน
หลังจากแบ่งทุกอย่าง เจี้ยนเฉินได้รวมคนจากโลกเบื้องล่างอีกครั้งก่อนที่จะกลับเข้าไปยังห้องลับส่วนตัวของเขา
ห้องลับถูกขุดลึกลงไปใต้ดิน ไข่มุกส่องสว่างเท่ากำปั้นอยู่บนผนังและเพดานรอบ ๆ พร้อมกับให้แสงอุ่น ๆ ตลอดเวลา
เจี้ยนเฉินนั่งอยู่ในห้องลับ เขานำวัตถุเซียนของบรรพชนครอบครัวโม่ออกมา
ในเวลาต่อมาเจี้ยนเฉินก็หายตัวจากห้องลับไป เหลือเพียงวัตถุเซียนขนาดเท่ากำปั้นอยู่ในห้องด้านนอก
เจี้ยนเฉินปรากฏตัวในวัตถุมิติอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่เขาจะนั่
