ทุกคนแยกย้าย เจี้ยนเฉินได้เรียกผู้คนมาจากโลกเบื้องล่าง เขานำทุกอย่างที่ได้รับมาจากครอบครัวโม่และให้พวกเขาแบ่งสันปันส่วนกันตามใจชอบ
ตามปกติแล้วผู้คนมาจากโลกเซียนที่ถูกทิ้งก็ไม่พลาดด้วยเช่นกัน พวกเขายังเลือกสมบัติด้วยตนเอง
“เจี้ยนเฉิน เจ้าได้รับมามากมายแค่ไหน ? เจ้าพบสุสานอื่นหรือ ? “ซ่างกวนมู่เอ๋อกระพริบตา ของทั้งหลายทำให้นางพูดไม่ออก
“มีเพียงขอบเขตดั้งเดิมและขั้นศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่จะสามารถใช้สิ่งเหล่านี้ได้ ไม่มีอะไรมากพอที่จะให้ขั้นเทพใช้ได้ สำหรับวิถีการบ่มเพาะของพวกมัน ทั้งหมดค่อนไปทางปีศาจ ดังนั้นข้าคิดว่าเจี้ยนเฉินอาจได้สมบัติของตระกูลที่บ่มเพาะทักษะปีศาจ” ฮุสตันยิ้มเมื่อเขานั่งอยู่บนพื้น ตอนนี้เขาได้สวมชุดสีแดงเลือด ผมสีแดงของเขาที่ยาววปะไหล่และทำตัวสบาย ๆ ขณะที่เขาจ้องไปที่สิ่งของต่าง ๆ
“ลุงเซียวพูดถูก ข้ากำจัดขั้นเหนือเทพของตระกูลที่บ่มเพาะทักษะปีศาจและเอาสมบัติมาจริง ๆ ” เจี้ยนเฉินยิ้มก่อนที่จะนำสิ่งที่เขาได้รับมาจากบรรพชนครอบครัวโม่ออกมา เขากล่าวกว่า “สิ่งเหล่านี้ได้มาจากตัวของขั้นเหนือเทพเอง ดูว่ามีอะไรที่ท่านต้องการ เมื่อท่านเลือกแล้วก็แบ่งให้กับคนที่เหลือ”
“ข้าไม่ต้องการอะไรแล้ว เพียงแค่ให้เหรียญผลึกระดับกลางก็พอ ข้าเพิ่งจะทะลวงผ่านได้” ซ่างกวนมู่เอ๋อกล่าว ดวงตาที่มีเสน่ห์ของนางเปล่งประกายสดใส ขณะที่เสียงของนางก็ราวกับเสียงสวรรค์
“เจ้าควรจะใช้เหรียญผลึกระดับสูงแทน
