ากของมัน
ทันใดนั้นเกิดแรงดูดอย่างมหาศาลจากปากของปีศาจร้ายตัวนี้ มันดูเหมือนว่าจะสามารถกลืนกินโลกและกลืนร่างเจี้ยนเฉินเข้าไปได้
ร่างกายาของเจี้ยนเฉินแข็งแกร่งทันที ภายใต้อิทธิพลจากการดูด ร่างกายของเขาค่อย ๆ เคลื่อนไปทางปากของปีศาจร้ายราวกับหลุมดำ
“อสนีบาต ! ”
สายตาของเจี้ยนเฉินเย็นชา เขาไม่ได้ถอยหลังให้พ้นจากการดูด เขากลับทำท่าผนึกด้วยมือข้างหนึ่งและเปลี่ยนเป็นสายฟ้า เขาพุ่งเข้าหาไปที่ปากด้วยความเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ
พริบตา เจี้ยนเฉินพุ่งเข้าไปในปากของปีศาจร้ายที่มาจากความฝัน เขาฉีกภาพของปีศาจร้ายนั้นและทะลุออกทางหลังหัวของปีศาจร้าย ท้ายที่สุดเขาก็ปะทะกับค่ายกล
ปีศาจร้ายและการดูดอย่างรุนแรงก็หายไปเช่นกัน
ปราณกระบี่สีเงินได้ฟันไปที่หัวของปีศาจร้าย มันพุ่งเข้ามาและเติบโตมากขึ้นและมีพลังมากขึ้นและทำให้มันค่อย ๆ จางหายและกลับเข้าไปอยู่ในความฝัน ท้ายที่สุดปีศาจร้ายก็ระเบิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ปราณกระบี่ก็กระจัดกระจายไปทั่วทุดทิศทุกทางพร้อมกับปีศาจร้าย
มันเป็นช่วงเวลาที่เจี้ยนเฉินกระแทกเข้ากับค่ายกลราวกับสายฟ้าฟาด กล่าวได้ว่าค่ายกลได้แตกสลายจากการโจมตีครั้งก่อนของเจี้ยนเฉิน ตอนนี้พลังงานจากการระเบิดของปีศาจร้ายพร้อมกับการโจมตีขณะใช้อสนีบาต ในที่สุดมันก็ถึงขีดจำกัด ค่ายกลเริ่มพังทลายลงในขณะนั้น
ตอนนี้ค่ายกลก็พังทลายและสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ก็หายไป อย่างไรก็ตามภูเขาที่อยู่ห่างไกลก็เกิดความวุ่นวาย ภูเ
