ายอาคมก็ถูกแบ่งครึ่งโดยปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินพร้อมกับลบความหวังที่จะหนีออกจากของบรรพชน
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินกำมือซ้ายของเขา เขาใช้ความแข็งแกร่งจากพลังบรรพกาลอย่างเต็มที่และทุบไปที่หัวของบรรพชน กำปั้นของเขาราวกับค้อนเหล็กที่เต็มไปด้วยพลังบรรพกาล
กำปั้นนั้นไม่ธรรมดา หัวของบรรพชนที่อยู่ภายในเริ่มแตกเล็กน้อย มีเลือดไหลออกมาจากส่วนต่าง ๆ ของเขา มันเป็นภาพที่น่ากลัวมาก
“หยุด เจี้ยนเฉิน ข้าจะคืนเกราะให้กับเจ้า ปล่อยข้าไป” บรรพชนครอบครัวโม่ร่ำร้อง เขาเริ่มที่จะอ้อนวอนขอชีวิต ไม่มีโอกาสที่เขาจะหนี เขาไม่มีเวลาที่จะใช้ป้ายอาคมเคลื่อนย้ายแผ่นอื่น ๆ และเขาก็อยู่ใกล้เจี้ยนเฉินเป็นอย่างมาก ตอนนี้วิญญาณของเขาได้รับความบาดเจ็บและเขายังต้องบาดเจ็บสาหัสอย่างนี้ไปอีกนาน
อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินไม่สนใจคำอ้อนวอนของเขา เขาใช้การโจมตีอย่างเต็มที่ไปยังหัวของเขา ท้ายที่สุดเลือดก็พุ่งออกมาจากทุกทิศทุกทางที่บริเวณหัวของบรรพชนอย่างแรงพร้อมกับชิ้นเนื้อภายในตัวเกราะ มันเป็นความตายที่น่าสยดสยองอย่างมาก
