นวูหมิง อย่าโทษข้าว่าไม่ได้เตือนเจ้า หากเจ้าจัดการกับปัญหาได้ไม่ดี เจ้าจะประสบปัญหาอย่างหนักหากรองหัวหน้าต้องการที่จะตำหนิใครบางคน” ผู้พิทักษ์เซิงหายตัวไปพร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะ
ทันใดนั้น หยันวูหมิงก็เคร่งขรึมขึ้นหลังจากที่ผู้พิทักษ์เซิงหายตัวไป เขาจ้องมองด้านล่างและพูดหยาบคายว่า “หลิวชานหายไปนานแล้ว ทำไมเขาถึงไม่กลับมา ? เขาไม่สามารถจัดการกับขั้นเหนือเทพเพียงคนเดียวได้หรือ ? ”
แม่ทัพด้านล่างทุกคนมองหน้ากัน ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา กองทัพที่เก้าของพวกเขามักจะหมกหมุ่นกับอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์สามหม้อยา พวกเขายังไม่ได้รับข่าวการตายของหลิวชานและผู้แทนของเขา
“ข้ามีรายงาน ! ” ทันใดนั้นผู้ส่งสารก็วิ่งเข้ามา เขาทรุดตัวลงบนเข่าข้างหนึ่งแล้วพูดอย่างสุภาพว่า “ผู้บัญชาการ ข้าเพิ่งได้รับข่าวว่าแม่ทัพหลิวชานและผู้แทนทั้งสองของเขาถูกเจี้ยนเฉินสังหารในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน”
“อะไรนะ ? หลิวชายตายแล้วหรือ ? เขากล้าดียังไง ! ” หยันวูหมิงผุดลุกขึ้นยืน พลังแห่งการมีอยู่ของเขาปั่นป่วน เจตนาฆ่าเพิ่มขึ้น เขาพูดอย่างเย็นชา “เจี้ยนเฉินคือใคร ? เขากล้าสังหารคนของข้าได้ยังไง ? ”
“ผู้บัญชาการ นี่คือข้อมูลทั้งหมดของเจี้ยนเฉิน” ผู้ส่งสารส่งแผ่นหยกให้หยันวูหมิง
เขาขมวดคิ้วหลังจากอ่านทุกอย่างในแผ่นหยก เขาคำราม “เจี้ยนเฉินผู้นี้ค่อนข้างมีความสามารถ เป็นไปได้อย่างยิ่งที่เขาจะได้รับการสนับสนุนจากผู้เชี่ยวชาญขอบเ
