ของเขา
“เวลาผ่านมาครึ่งเดือน ราชาศักดิ์สิทธิ์และผู้พิทักษ์จักรวรรดิสูงสุดยังไม่ได้ทำอะไรเลยหรือ ? มีขั้นเหนือเทพมากมายในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน ทำไมไม่มีใครไปช่วยพวกเขา ? ” เจี้ยนเฉินคำราม
ซีหยูส่ายหน้า นางกลัวอย่างสุดซึ้งและพูดว่า “พวกเขามาจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ใครจะกล้าพอที่จะทำให้พวกเขาขุ่นเคือง ? ไม่ว่าจะเป็นราชาศักดิ์สิทธิ์, ผู้พิทักษ์จักรวรรดิสูงสุด, หรือขั้นเหนือเทพคนอื่นในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน พวกเขาไม่ตอบโต้เรื่องนี้เลย ดูเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้วางแผนที่จะช่วยเหลือตระกูลหลิง”
“แต่นั่นเป็นสิ่งที่ทุกคนคาดเดาได้ เพราะเมื่อพวกเขาเข้าไปแทรกแซง มันจะเทียบเท่ากับการยืนขึ้นต่อต้านลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ด้วยความแข็งแกร่งของลัทธิปีศาจชั้นฟ้า พวกเขาเพียงแค่ต้องส่งผู้คนเพิ่มขึ้นอีกไม่กี่คนและคนที่เข้าไปแทรกแซงก็ต้องจบชีวิต”
“พลังของทุกคนในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นั้นยังไม่เพียงพอที่จะรั้งคนหนึ่งคนจากกองทัพของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าได้เลย”
“ราชาศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้กล่าวหรือว่าไม่ว่าไม่จำเป็นต้องกลัวลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ? เนื่องจากไม่จำเป็นต้องกลัวพวกเขา ทำไมเขาไม่ช่วยตระกูลหลิง ? แม้ว่าเขาจะไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเหตุผลบางอย่าง ผู้พิทักษ์จักรวรรดิสูงสุดก็สามารถทำได้ไม่ใช่หรือ ? ” เจี้ยนเฉินบ่นกับตัวเองเบา ๆ แสงในดวงตาของเขาสั่นไหวด้วยความไม่แน่นอน
“หรือข้าควรจะพูดความตั้งใจที่แท้จริงของราชาศักดิ์
