ีเยี่ยมเท่ากับบัวดึงวิญญาณ ข้าจะมอบของขวัญเหล่านี้ให้เจ้าพร้อมกับดอกไม้และสมุนไพรพิเศษอีกสองสามต้น” ราชาศักดิ์สิทธิ์ยื่นมือที่ถือต้นไม้ไปทางเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะยอมรับมัน เขารู้ว่าเขาไม่สามารถปฏิเสธสิ่งเหล่านี้ การยอมรับมันจะเทียบเท่ากับการติดหนี้บุญคุณของราชาศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งจะแสดงให้เห็นว่าเขาอยู่ในสถานการณ์แบบไหน มันจะมีประโยชน์ต่อตระกูลเทียนหยวน
“อย่าลังเลที่จะไปดูหอตำราหลวง เจ้าอาจพบสิ่งที่มีประโยชน์ที่นั่น ยิ่งกว่านั้น ข้าจะอนุญาตให้เจ้าคัดลอก ทักษะการต่อสู้และวิธีการบ่มเพาะไปด้วย 3 เล่ม ตราบใดที่มันอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าระดับสัจจะขั้น 7 เพื่อที่เจ้าจะได้ใช้พวกมัน” ราชาศักดิ์สิทธิ์กล่าวกับเจี้ยนเฉินในที่สุด มีเพียงผู้พิทักษ์จักรวรรดิสูงสุดที่รู้จักราชาศักดิ์สิทธิ์อย่างถ่องแท้ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์นั้นทรงดูแลเจี้ยนเฉินเป็นอย่างดี เขามอบทุกสิ่งอย่างละนิดให้กับเจี้ยนเฉิน หากเป็นขั้นเหนือเทพคนอื่น ชายคนนั้นต้องทำคุณประโยชน์ให้กบอาณาจักรอย่างมหาศาลจึงจะได้สิ่งของชิ้นเดียวที่เจี้ยนเฉินได้รับ
อาจกล่าวได้ว่าเจี้ยนเฉินได้รับประโยชน์มากมายแม้จะไม่ได้ทำอะไรเลย
หลังจากกล่าวคำอำลาต่อราชาศักดิ์สิทธิ์ เจี้ยนเฉินก็นึกถึงบรรพชนของครอบครัวโม่ที่นำเกราะระดับเทพของเขาไป และภูเขาหยินเจ็ดทลายที่ตั้งอยู่บนชายแดนของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ฉิงหยางและอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ต้าเทียน ตอนนี้เข
