จี้ยนเฉิน เจ้าจะปฏิบัติกับข้าในฐานะศัตรูเพียงเพราะเซียนจักรพรรดิเพียงหรือ ? ข้าแสดงความเคารพกับเจ้ามากเกินพอแล้ว หากไม่ใช่เพื่อตระกูลเทียนหยวน เพียงแค่ที่นางดูหมิ่นข้า มันก็มีราคาเท่ากับชีวิตของนาง คงเป็นไปไม่ได้ที่นางจะยังมีชีวิตอยู่ในตอนนี้” หยางไคเปล่งเสียงดัง
“เซียนจักรพรรดิรึ ? ราคาเท่ากับชีวิตของนางรึ ? ” เจี้ยนเฉินเย้ยหยัน “ตอนนี้ข้าจะบอกให้ท่านรู้ว่าท่านต้องแบกรับผลกระทบอะไรจากการแตะต้องเซียนจักรพรรดิที่ท่านได้พูดถึง”
ทันใดนั้นเจี้นเฉินก็ระเบิดแสงจ้าแสบตา ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นดวงอาทิตย์ขนาดย่อม เขาใช้กระบี่สายรุ้งซึ่งเต็มไปด้วยพลังบรรพกาลแห่งการทำลายล้างในขณะที่ถูกปกคลุมไปด้วยพลังของกฎของกระบี่ที่อยู่ด้านนอก เขาแทงอาคารของตระกูลหยาง
ใบหน้าของหยางไคนั้นมืดครึ้มมาก เขาตะคอกอย่างเย็นชาและปรากฏตัวนอกค่ายกลรอบบริเวณ มีกระบี่ปรากฏในมือของเขาส่องแสงสีทอง เขาเหวี่ยงกระบี่ออกไป และพลังแห่งกฎพุ่งสูงขึ้น มันกลายเป็นเสาหลักของแสงสีทองที่มุ่งหน้าไปยังเจี้ยนเฉิน
แม้ว่าหยางไคจะใช้กระบี่ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจกฎของกระบี่ เขาเข้าใจกฎของโลหะ
ปัง !
การปะทะกันของการโจมตีทั้งสองครั้งเสียงดังสนั่น ระลอกคลื่นที่น่าสะพรึงกลัวของพลังงานสร้างความหายนะในบริเวณรอบ ๆ มันทำให้เมฆกระจาย แม้แต่ค่ายกลป้องกันของตระกูลหยางก็สั่นอย่างรุนแรงหลังจากปะทะกับคลื่นกระแทก
ค่ายกลป้องกันปรากฏในเมืองหลวงเช่นกัน ก่อกำ
