ตอนที่ 1850: ความเดือดดาลของเจี้ยนเฉิน (2)
“ผู้นำ ตระกูลหยางเป็นคนทำ…” ซีหยูไม่ได้ปิดบังอะไรเลย นางอธิบายถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น นางเล่าอย่างละเอียด และเมื่อใดก็ตามที่นางพูดถึงหยางไค นางจะต้องกัดฟันด้วยความโกรธแค้น
“หยางไค ! ” เจี้ยนเฉินบ่น ความโกรธพลุกพล่านขึ้นภายในตัวเขาด้วยเจตนาฆ่าที่ทรงพลังซึ่งเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ
เดิมทีนายน้อยของตระกูลหยาง หยางเทียได้ยั่วยุเขาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาทำเกินเลยในหลายเรื่อง เจี้ยนเฉินไม่เต็มใจที่จะเป็นศัตรูกับตระกูลหยางเมื่อเขาพิจารณาว่าพวกเขาเป็นคนของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เดียวกัน เป็นผลให้เขาเพียงตัดแขนของหยางเทียในโรงเตี๊ยมและปล่อยให้เขามีชีวิตปกติ
อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยคาดหวังว่าเพียงไม่กี่วันต่อมา หยางไค บรรพชนของตระกูลหยางและเป็นขั้นเหนือเทพขั้นปลายช่วงปลายผู้ทรงพลังจะทำสิ่งที่ไร้ยางอายเช่นนี้
“ผู้นำเจี้ยนเฉิน หยางไคทำเกินไปแล้ว พี่ซีหยูกับข้าซื้อทองเพลิงให้กับผู้นำเจี้ยนเฉิน แต่เขาขโมยมันในตอนท้าย ฮือ,ฮือ…เขาทำเกินไปแล้ว เขาใช้ความจริงที่ว่าเขาเป็นขั้นเหนือเทพเพื่อกลั่นแกล้งข้าและน้องซีหยู เพียงเพราะเราไม่แข็งแกร่งเท่าเขา ”
“ผู้นำเจี้ยนเฉิน ตอนนี้ทองเพลิงหายไปแล้ว เราจะทำยังไงดี ? พวกเราควรทำเช่นไร ? ฮือ,ฮือ,ฮือ…” โม่หยานร้องไห้อย่างเจ็บปวด ร่างของนางสั่นเทาอยู่ในอ้อมแขนของเจี้ยนเฉิน นางรู้สึกผิดอย่างมาก
บวกกับความจริงที่ว่านางได้รับบาดเจ
