.…”
“แต่เราจะทำอะไรได้ ? พลังของเราไม่ได้ใกล้เคียงพอที่จะทำลายค่ายกลสังหาร เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราจะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหน … ”
“ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าเอง ข้าไม่ได้ตรวจสอบแผ่นค่ายกลส่งตัวที่เราได้รับให้ละเอียด ตอนที่ข้ารับแผ่นค่ายกลส่งตัวมาจากสำนัก ข้าก็ไม่ได้คิดว่ามันจะถูกดัดแปลง … ”
ผู้อาวุโสทั้งสี่ถูกขังอยู่ในค่ายกลกัดฟันอย่างโกรธแค้น พวกเขาฉุนเฉียวขณะพูด พวกเขาลังเลที่จะตายที่นี่
ผู้อาวุโสอีกสี่คนที่อยู่นอกค่ายกลเริ่มยิ้มเพราะเห็นว่าเซิ้งเฟยและคนอื่น ๆ ในค่ายกลจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกนานนัก
อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของฮัวหยงหยวนและอีกสามคนเปลี่ยนไปในเวลานี้ พวกเขาทั้งสี่หันหน้าของพวกเขาไปสู่ทิศทางของเมืองหลวง และหนึ่งในนั้นคำรามว่า “ไม่นะ มีใครไม่รู้กำลังเข้ามา เร็วเข้า ทุกคนใช้พลังเต็มพิกัด เราต้องฆ่าพวกเขาโดยเร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นหากคนเห็นสิ่งนี้ไปรายงานสำนัก เราจะลำบากมาก”
ผู้อาวุโสที่เหลือพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม พวกเขาสามารถรู้สึกถึงสถานะที่ทรงพลังซึ้งกำลังเข้ามาใกล้ระยะทางของพื้นที่นี้
เนื่องจากพวกเขาไม่อยากให้เรื่องนี้ถูกเปิดโปง มันจึงเป็นการดีที่สุดถ้าบุคคลที่อยู่ในระยะไกลไม่เห็นสิ่งใดเลย แม้ว่าพวกเขาจะเพิ่งผ่านไปก็ตาม
อย่างไรก็ตามพวกเขาประเมินความเร็วของคนผู้นี้ต่ำเกินไป เมื่อพวกเขารู้สึกถึงพลังแห่งการมีอยู่ของเขาในตอนแรก อันที่จริงมันเกิดขึ้นจากระยะที่ห่างไกลมาก อย่างไร
