าในห้อง เขาไม่ได้แสดงพลังแห่งการมีอยู่ใด ๆ เลย ทำให้เขาดูเหมือนเป็นคนธรรมดา
เขามาถึงอย่างเงียบ ๆ เหมือนภูตผี แม้แต่หยางเอ้าหรานและซีหยูก็ไม่สังเกตเห็นเขา
หยางเอ้าหรานกลายเป็นคนสุภาพในทันทีเมื่อเขาเห็นชายวัยกลางคน เขาโค้งคำนับให้เขาก่อนที่จะออกไปอย่างสุภาพ
ชายวัยกลางคนมองซีหยูและพยักหน้าอย่างพอใจ “ซีหยู ข้าเคยได้ยินเกี่ยวกับเจ้าในอดีต เจ้ากลายเป็นขั้นเทพตั้งแต่อายุยังน้อย ซึ่งทำให้ข้ารู้สึกว่าคนแก่จะกำลังจะถูกคนหนุ่มสาวแซงหน้า การกลายเป็นขั้นเหนือเทพจะไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเจ้าหากเจ้าได้รับเวลา ตอนนี้ข้าเริ่มอิจฉาเจี้ยนเฉินแล้ว เขาเพิ่งก่อตั้งตระกูลเทียนหยวนและเขาก็มีผู้เชี่ยวชาญพิเศษเช่นนั้นแล้ว มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่ครอบครัวหยางของข้าไม่มีคนในอย่างเจ้า”
“ท่าน ท่านต้องเป็นบรรพชนของตระกูลหยาง ผู้อาวุโสหยางไค” ซีหยูยืนขึ้นและป้องมือของนางแสดงความเคารพต่อเขา อย่างไรก็ตาม นางไม่แสดงความสุภาพใด ๆ บนใบหน้าของนางเลย
“เจ้าพูดถูก ข้าคือหยางไค” ชายวัยกลางคนยิ้มเบา ๆ
“ ผู้อาวุโสหยางไคส่งขั้นเทพไปหลายคน และแม้แต่ผู้นำแห่งตระกูลหยางก็มาด้วยตนเอง ข้าไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาที่เชิญเราสองคนเข้าสู่กลุ่มของท่านในฐานะแขกเพราะท่านส่งคนมามากมาย” ซีหยูกล่าว นางนึกไม่ออกว่าทำไมหยางไคถึงทำสิ่งนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ดูเหมือนว่านางจะไม่มีอะไรมีค่า
สิ่งเดียวที่มีค่าคือทองเพลิง แต่ด้วยความมั่งคั่งข
