ลหิตเป็นวัสดุที่ผู้นำต้องการไม่ใช่หรือ ? ทำไมข้าถึงไม่ได้ยินท่านผู้นำเสนอราคา ? หรือว่าผู้นำวางแผนที่จะเสนอราคาในตอนท้าย ? ”
“พี่ซีหยูกำลังพึมพำอะไรกับตัวเองหรือ ? ” โม่หยานหันหน้ามาแล้วจ้องมองซีหยูด้วยดวงตาขนาดใหญ่และสวยงามขณะที่นางฟังเสียงบ่นของซีหยู
“ไม่เป็นไร ข้าแค่อยากรู้ว่าทำไมผู้นำไม่ได้ประมูลแร่ทองคำโลหิต ก่อนที่เขาจะออกมา เขาได้มอบรายการวัสดุที่เขากำลังมองหาให้กับผู้อาวุโสของเราทุกคน เขาขอให้เรามองหาวัสดุเหล่านี้และสั่งซื้อโดยไม่คำนึงถึงค่าใช้จ่ายหากเราเจอมัน แร่ทองคำโลหิตเป็นหนึ่งในวัสดุที่ผู้นำต้องการ แต่ข้าไม่ได้ยินเขาเสนอราคาเลย ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ข้าเริ่มสงสัย” ซีหยูกล่าวด้วยความสับสน
โม่หยานคิดขึ้นได้ นางกลอกตาช้า ๆ และใบหน้าของนางก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน “พี่ซีหยู ท่านคิดว่าผู้นำเจี้ยนเฉินใช้เหรียญผลึกไปหมดแล้วหรือไม่ ? นอกจากนี้เขาซื้อของค่อนข้างเยอะก่อนหน้านี้ เขาต้องใช้ผลึกศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดที่เขามีหมดไปแล้วแน่ ๆ ”
“นั่น…ไม่น่าจะเป็นไปได้” ซีหยูลังเล สัญชาตญาณของนางบอกเธอว่ามันไม่น่าเป็นไปได้ นอกจากนี้ผู้นำก็เป็นขั้นเหนือเทพและเป็นผู้ทรงอำนาจอย่างยิ่งในตอนนั้น เขาคงไม่มีปัญหาเรื่องเหรียญผลึก
“หากเป็นเช่นนั้นจริง ๆ … แร่ทองคำโลหิตมีราคาถึง 1,500,000 แล้ว. ข้าไม่ได้มีเหรียญผลึกมากมายกับตัว ข้าก็ช่วยอะไรไม่ได้เช่นกัน,” ซีหยูขมวดคิ้วอย่างหมดหนทาง.
ในที่สุดสำนักด
