งก็มีสมบัติที่เพียงพอทำให้ตระกูลที่มีขั้นเหนือเทพสนใจได้
“ นั่นรถม้าของตระกูลกูฮัน คนจากตระกูลกู่หานมาแล้ว…”
“ เจ้าเห็นรถม้าสีขาวที่มีลายสลักหิมะหรือไม่ ? นั่นคือคนของตระกูลหยูปิงจากแคว้นหิมะเย็นเยือก…”
“คนจากคฤหาสน์แม่ทัพก็มาด้วย ผู้หญิงคนนั้นน่าจะเป็นคุณหนูซวนรั่วรั่ว…”
“รถม้าของตระกูลหยางเองก็มาเช่นกัน หืม ชายหนุ่มนั้นเหมือนกับนายน้อยหยางเทีย ไม่ใช่ว่าแขนเขาขาดไปเมื่อไม่กี่วันก่อนรึไง ? เขากลับหายดีแล้ว….”
“เจ้าเห็นธงที่มีดาวนั่นรึไม่ ? ราชวงศ์ของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นวดารา…..”
…
รถม้าที่หรูหราและคนจากตระกูลที่มีขั้นเหนือเทพได้ทยอยมาถึงกันทีละกลุ่ม ทางเข้าแขกพิเศษนั้นดูวุ่นวายขึ้นมาทันที สายตาคนนับไม่ถ้วนมองไปที่นั่นทำให้ที่นั่นกลายเป็นเป้าสายตา
“โอ้ พี่ซีหยู มีคนเยอะจริง ๆ มันดูวุ่นวายไปหมด” ตอนนั้นโม่หยานและซีหยูก็มาถึงเช่นกัน ใบหน้าของทั้งคู่มีผ้าบางปิดเอาไว้ดังเดิม พวกนางไม่ได้นั่งรถม้าที่หรูหรามา พวกนางกลับเดินมาที่นี่เองก่อนจะมุ่งหน้าไปที่ทางเข้าที่มีพรม
“สองคนนั้นเป็นใครกัน ? ไม่ใช่ว่าดูแย่รึไงกับการมาเช่นนี้…”
“คนอื่น ๆ นั่งรถม้าหรูหรามา ส่วนสองคนนี้เดินเท้ามาเอง ชัดแล้วว่าตระกูลของสองคนนี้อ่อนแอเกินไป…”
“ นั่นเพราะพวกนางมาจากตระกูลที่มีขั้นเทพ พวกนางไม่ได้มีความมั่นใจเทียบเท่ากับตระกูลที่มีขั้นเหนือเทพ…”
หลายคนมองไปที่โม่หยานและซีหยูพร้อมกับตัดสิน พวกเขาไม่ได้มองไปที่สอ
