ตการบ่มเพาะของเขาตอนนี้ เขาไม่สนใจจะมาถกเถียงกับพวกที่อยู่ขั้นศักดิ์สิทธิ์ แต่หลังจากที่โดนเยาะเย้ยซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็ไม่ได้อารมณ์ดีอีกต่อไป เขาได้มองไปที่หญิงสาวที่หัวเราะเขาและพูดขึ้นมาด้วยท่าทีเฉยเมย “แม่นาง ไม่ว่าข้าจะเคยเห็นวัตถุเซียนคุณภาพสูงสุดหรือไม่นั้น ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเจ้า แม้ว่าข้าจะใช้มันไม่ได้ก็ตาม แต่มันเกี่ยวข้องอะไรกับเจ้ากัน ? ”
หญิงสาวที่หยิ่งทะนงมองมาที่เจี้ยนเฉินด้วยความไม่พอใจ นางไม่ได้ตอบกลับเขาราวกับว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้มีสิทธิมาพูดคุยกับนาง นางได้หันไปหาหญิงสาวที่ดูอ่อนโยนและพูดขึ้นมา “น้องรั่วรั่ว ไปกันเถอะ อย่าไปสนใจไอ้บ้านนอกนี่เลย ไม่ว่าเขาจะรูปงามแค่ไหน แต่เขาก็ไม่อาจจะปิดปิดความจริงที่เป็นแค่ไอ้บ้านนอกได้” หญิงสาวหยิ่งทะนงหยุดและมองมาที่เจี้ยนเฉินอีกครั้งด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะพูดต่อ “แม้ว่าทั้งหมดจะเป็นแค่การแสดง แต่มันก็ได้อธิบายแล้วว่าเขามีจุดประสงค์อื่นกับสิ่งที่เขาทำลงไป ไม่ต้องเดาเลยว่าจุดประสงค์นั้นคงเป็นทำให้ น้องรั่วรั่วสนใจหรืออาจจะคิดขโมยใจของน้องรั่วรั่วไป แต่เขาก็ประมาทน้องรั่วรั่วเกินไป เขาคิดว่าแค่ลูกไม้แค่นี้จะหลอกเราได้หรือ ? กลับกันแล้วเขาทำให้ภาพลักษณ์ของตนแย่ลงไปต่างหาก”
ชายหนุ่มพยักหน้าและพูดขึ้น “ถูกต้องแล้ว ถูกต้องแล้ว เสี่ยวซิว พูดถูกต้อง รั่วรั่ว เราได้ดูกระบี่ทั้งหมดที่ชั้นล่างแล้ว มันไม่เหมาะกับเจ้า ไปที่ชั้นบนกันเถอ
