ลังจะออกจากการเก็บตัว ! ”
สีหน้าของคนสนิททั้งสองต่างก็เปลี่ยนไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น พวกเขาอดไม่ได้ที่จะแสดงท่าทีสุภาพและเคารพออกมา
“เราไม่ควรล่าช้า แม่ทัพหลิว ออกเดินทางให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ ถึงหลิงเฮ่ากงผู้นี้จะพอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง เขาถึงกับทำให้ผู้พิทักษ์เซิงนั้นสนใจและถึงกับทำให้แม่ทัพของเราสั่งให้เราไปจับเขาด้วยตัวเอง”
“ฮี่ฮี่ เมื่อขั้นเหนือเทพสามคนอย่างพวกเราลงมือด้วยตัวเอง หลิงเฮ่ากงก็ไม่น่าจะบ่นได้ว่าตายอย่างไร้ค่า….”
คนสนิททั้งสองพากันฮึดฮัดออกมาพร้อมสายตาที่ชั่วร้าย
…
บนถนนที่เหยียดยาวออกไปทุกทิศทางนอกเมืองหลวงของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน มีผู้บ่มเพาะหลายคนมารวมตัวกันพร้อมกับพ่อค้ามากมายที่เข้าออกผ่านประตูเมือง
มันมีเกวียนหรูหราที่ถูกลากโดยสัตว์อสูรหายากเดินทางเข้าไปยังเมืองหลวงช้า ๆ
ไม่ต้องเดาเลยว่าคนในเกวียนนั้นคือคนที่มีอำนาจอยู่บ้าง
แต่ไม่ว่าจะมีภูมิหลังยิ่งใหญ่เท่าใด พวกเขาก็ไม่อาจจะบินเข้าไปยังเมืองหลวงได้ แม้แต่กลุ่มที่มีขั้นเหนือเทพก็ไม่อาจทำแบบนั้นได้
นี่เพื่อให้เคารพต่อเมืองหลวง มีแค่ราชาเทพเท่านั้นที่มองข้ามกฎและบินเข้าไปในเมืองได้
“ หยุดก่อน นี่คือเหรียญตราเข้าเมือง จำไว้ว่าเจ้าต้องจ่ายเหรียญผลึกระดับต่ำ 10 ชิ้นต่อวันที่เจ้าอยู่ในเมืองหลวง ไม่งั้นแล้วยามของเมืองจะมาจับตัวเจ้า” ยามคนหนึ่งอธิบายกับเจี้ยนเฉินตรงหน้าประตูและส่งเหรียญให้กับเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉ
