ยงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้ว” หลิงเฮ่ากงถอนหายใจออกมา
“ฮึ่ม ช่วยเหลือกันดีเหลือเกิน เฒ่าหลิง เจ้าแก่แล้วแต่เจ้าก็ยังโหยหาการสนับสนุนและความรัก ทำไมเจ้าไม่ฝึกฝนกระบี่เพื่อเป๋าเป๋ากัน ! ” ตอนนั้นมีกระบี่ทองเล่มหนึ่งบินเข้ามา มันเปลี่ยนเป็นร่างของสาวน้อย นางเหมือนกับรูปสลักที่สมบูรณ์แบบที่น่ารักอย่างมาก แต่นางกลับเท้าสะเอวและด่าหลิงเฮ่ากงราวกับคนแก่
เส้นเลือดบนหน้าผากของหลิงเฮ่ากงปูดขึ้นมาเมื่อได้ยินคำพูดของจิตวิญญาณกระบี่ เขาตอบกลับทันที “เจ้าพูดจาไร้สาระ ! การสนับสนุนก็คือการสนับสนุน มันเกี่ยวข้องอะไรกับความรักกัน ? ยิ่งกว่านั้นข้าก็เกินวัยที่จะมาคิดถึงเรื่องรักใคร่มานานแล้ว เจ้าที่จะเป็นจิตวิญญาณกระบี่จะมาเข้าใจได้ยังไง ? ”
แก้มของจิตวิญญาณกระบี่แดงขึ้นเพราะความโกรธ นางชี้นิ้วไปที่หลิงเฮ่ากง แล้วตะโกนออกมา “เจ้ากล้าดียังไง เฒ่าหลิง ? เจ้ากล้าบอกว่าเป๋าเป๋าไม่เข้าใจได้ยังไง ? เจ้ากล้าดียังไง ? เป๋าเป๋าจะแสดงให้เจ้าดูว่า เป๋าเป๋าจะสั่งสอนบทเรียนเจ้ายังไงเมื่อดูถูกเป๋าเป๋า ! ” จิตวิญญาณกระบี่ได้ควบคุมกระบี่แทงไปที่หลิงเฮ่ากง
ปราณกระบี่เริ่มแผ่ออกมาและแสงสีทองก็ครอบคลุมโดยรอบ แม้ว่ากระบี่ทองนั้นจะไม่ได้มีเจ้าของ แต่จิตวิญญาณกระบี่ก็ยังสร้างพลังที่ไม่ได้อ่อนแอกว่าขั้นเหนือเทพขึ้นมาได้
อันที่จริงมันแข็งแกร่งยิ่งกว่าขั้นเหนือเทพหลายคน
หลิงเฮ่ากงเครียดขึ้นมา เขาเข้าใจพลังของจิตวิญญาณกระบี่ดี