ด้ทำให้เขาบาดเจ็บ แต่มันก็ตัดเส้นผมของเขาไปได้
หลิงเฮ่ากงราวกับโดนโกนหัว เขาอยู่ในสภาพน่าสงสารจนภาพลักษณ์ปราชญ์ก่อนหน้านี้หายไปในพริบตา
“ผมข้า ! จะ จะ จะ เจ้าน่าชังจริง ๆ ! เจ้าทำเกินไปแล้ว ! ” หลิงเฮ่ากงสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด ตอนนี้เขาอารมณ์เสียอย่างมาก
เมื่อคิดว่าเขา หลิงเฮ่ากง ที่มีชื่อเสียงในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนซึ่งไม่มีใครกล้ามาหาเรื่องเขานั้น จะต้องมีสภาพเช่นนี้โดยฝีมือของจิตวิญญาณกระบี่
“เจ้าเห็นหรือไม่ ? นี่คือทักษะกระบี่สวรรค์บรรพกาลที่แท้จริง เฒ่าหลิง เจ้ากล้าบอกอีกหรือไม่ว่าเป๋าเป๋าไม่เข้าใจ ! ฮึ่ม” จิตวิญญาณกระบี่ปรากฏตัวขึ้นมา มือของนางยังคงเท้าสะเอวตามเดิมพร้อมกับเม้มปากทำท่าเยาะเย้ย
“จะ จะ เจ้ามันไร้เหตุผล ! ที่เจ้ารู้ก็แค่การก่อกวนเท่านั้น ! ” หลิงเฮ่ากงพูดขึ้นมาด้วยความโกรธ
สีหน้าเยาะเย้ยของจิตวิญญาณกระบี่หายไปทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของนางหม่นลงและมองมาที่หลิงเฮ่ากง ด้วยตาคู่โตอันงดงามซึ่งแสดงความหงุดหงิดออกมาก่อนจะด่าขึ้น“เจ้ากล้าดียังไงมาบอกว่าเจ้าเหนือกว่า ? เจ้าพูดถึงเป๋าเป๋าในแง่ไม่ดีและกล้าบอกว่าเป๋าเป๋าไร้เหตุผลและรู้จักแต่การก่อกวน เป๋าเป๋าเป็นคนเช่นนั้นรึไงกัน ? เฒ่าหลิง ดูเหมือนว่าเป๋าเป๋าผู้นี้จะไม่ได้ทำให้เจ้าประทับใจได้มากพอ ฮึ่ม เป๋าเป๋าจะสั่งสอนบทเรียนหนัก ๆ ให้กับเจ้าเ พื่อที่เจ้าจะได้รู้ถึงพลังของข้า….”
“ครั้งนี้ เป๋าเป๋าจะทำให้
