ับของมันได้ทั้งหมด โดยพื้นฐานแล้วทุกคนต้องหยุดหลังจากที่ติดอยู่กับเนื้อหาเดิมได้ 2-3 ปี หรือต้องไปหาที่อื่นเพื่อทำความเข้าใจต่อ มันยากที่จะมีใครทนอยู่ที่นี่ได้ 10 ปี…”
“มีขั้นเทพไม่กี่คนซึ่งเข้าใจกฎแห่งกระบี่ที่สามารถรู้ถึงความลึกลับของที่นี่ได้แค่เพียงเศษเสี้ยวหนึ่งในเวลาไม่กี่ปี มันน่าเสียดายที่พวกเขาทนกันได้ไม่นานนักและต่างก็พากันกระอักเลือดออกมาจนบาดเจ็บหนัก รอยกระบี่ที่ราชาเทพต้วนมู่ทิ้งไว้นั้นซับซ้อนเกินไป เป็นธรรมดาหากเจ้าจะไม่เข้าใจมัน แต่หากเจ้าเข้าใจ แม้แต่เทพก็ยังได้รับความเสียหายจากเจตจำนงกระบี่ ชายคนนี้ทนอยู่ได้ถึง 10 ปี ขอบเขตการบ่มเพาะของเขาคงน่าประทับใจอย่างมาก…”
ในเวลา 10 ปีที่ผ่านมานี้ เจี้ยนเฉินได้ตกเป็นเป้าสายตาของหลายคน ทุกคนต่างก็มองเจี้ยนเฉินด้วยความตะลึงและแปลกใจ มันถึงกับมีบางคนที่มองเขาด้วยความชื่นชม
การบ่มเพาะ 10 ปีนี้ไม่ได้มากมายสำหรับคนที่นี่ แต่การทำความเข้าใจกฎกว่า 10 ปีที่นี่มันแตกต่างกันออกไป ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็ขยับพร้อมกับฝุ่นมากมายที่ร่วงลงมาจากตัว
“ในที่สุดชายคนนั้นก็ตื่นแล้ว…”
“สวรรค์ เขาไม่ได้กระอักเลือดออกมาด้วยซ้ำ เขาเข้าใจเจตจำนงกระบี่ที่นี่ได้จริงหรือ ….”
“ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าสู่ภาวะที่ไม่ละโมภ เขาคงเข้าใจมันได้…”
“เขาเป็นใครกัน…”
เจี้ยนเฉินทำให้หลายคนต้องหันกลับมามองตอนที่เขาตื่นขึ้นมา ตอนนั้นสายตาหลากหลายคู่ทั่วทั้งภูเขาได้จับจ้องมาท
