ู่ห่างจากท่านไปอีก 30 กิโลเมตร…” จือหยิงบอกเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินขยายการรับรู้ของเขาทันทีและแน่นอน เขาพบหินก้อนใหญ่ที่กว้าง 3 เมตรในสถานที่ซึ่งจือหยิงพูดถึง
หินนั้นมีสีม่วงสนิทและมีลวดลายแปลก ๆ ทำให้ดูเหมือนเกล็ด
“นี่ต้องเป็นหินเกล็ดม่วง” เจี้ยนเฉินศึกษาชิ้นส่วนของหิน เขาเคาะมันด้วยมือของเขาเบา ๆ ด้วยความอยากรู้ เขาสามารถบอกได้ว่าหินแข็งแค่ไหนจากการสัมผัสมัน แม้ว่าเขาจะใช้กำลังเต็มที่เขาก็อาจต้องใช้ความพยามเพื่อทิ้งร่องรอยเอาไว้
“มันเป็นวัสดุอมตะระดับเก้าจริง ๆ ” เจี้ยนเฉินประหลาดใจ
“นายท่านมีหินสายฟ้าลึกซึ้งอยู่ 1 ชิ้นอยู่ทางด้านตะวันตก 20 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังเป็นวัสดุอมตะระดับเก้า น่าอัศจรรย์ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเราจะพบวัสดุสองอย่างในเวลาเดียวกัน” ฉิงโซวกล่าวอย่างตื่นเต้น
เจี้ยนเฉินพบหินสายฟ้าลึกซึ้ง เช่นเดียวกับหินเกล็ดม่วง มันเป็นแร่ประเภทหนึ่ง สายฟ้ากะพริบอยู่บนพื้นผิวและมันจะสร้างประกายไฟฟ้าเป็นครั้งคราว
ยิ่งกว่านั้นกระแสไฟฟ้าจากหินก็อันตรายอย่างยิ่ง แม้แต่เซียนจักรพรรดิก็จะได้รับบาดเจ็บหากพวกเขาสัมผัสมัน
“ข้าสงสัยว่าใครจะแตะต้องก้อนหินได้ถ้าข้าโยนมันลงในทวีปเทียนหยวน” เจี้ยนเฉินอดคิดไม่ได้ด้วยความประหลาดใจ
“จือหยิง ฉิงโซวตรวจดูอย่างใกล้ชิดอีกครั้ง ตรวจดูว่ามีวัสดุอื่น ๆ สำหรับการหลอมกระบี่ในบริเวณใกล้เคียงอีกหรือไม่” เจี้ยนเฉินกล่าวกับจิตวิญญาณกระบี่ มีกองวัสดุจำนวนมากที่เจี้ย
