่นใจเพราะเขาเข้าใจว่าพยัคฆ์ปีกเทวะโบราณนั้นไม่ง่ายอย่างที่เห็นอย่างผิวเผิน
“ข้าก็หวังเช่นนั้น” หงเหลียนพูดเบา ๆ หลังจากฟังคำอธิบายของเจี้ยนเฉินแล้ว นางก็เข้าใจความกว้างใหญ่ของโลกแห่งเซียน
เพียงแค่ที่ราบเมฆาสามารถอธิบายได้ว่าไร้ขอบเขต และโลกแห่งเซียนมีที่ราบอันยิ่งใหญ่ 49 แห่งและดาวเคราะห์ใหญ่ 81 ดวง
“พี่ใหญ่ ข้าคิดถึงนายท่านมาก” เสี่ยวหลิงพูดพร้อมกับกลั้นน้ำตา ความปรารถนาอันลึกซึ้งอยู่เต็มในดวงตาของนาง
เจี้ยนเฉินปลอบโยนนางทันทีก่อนพูดคุยกับคนอื่นอย่างสบาย ๆ หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไป นอกเหนือจากเสี่ยวหลิงและเสี่ยวจินที่หมดความกระตือรือร้นแล้ว ทุกคนก็เข้ากักตน
เจี้ยนเฉินเข้าห้อง ปัจจุบันเขานั่งอยู่ในใจกลางของสถานที่มืดสลัวเล็กน้อยและถือแหวนมิติไว้ในมือของเขา
เจี้ยนเฉินตรวจสอบแหวนมิติและบ่นว่า “ถึงเวลาแล้วที่ข้าจะต้องดูว่ามีอะไรเหลืออยู่บ้าง” แหวนมิติเป็นสิ่งที่นางฟ้าเฮายู่เอาออกมาจากซากศพของราชาเทพต้วนมู่ นางมอบให้เขาเมื่อพวกเขาแยกทางกันเมื่อครั้งก่อน
ทันทีที่เจี้ยนเฉินส่งการรับรู้เข้าไปในแหวนมิติ เขาก็ตกตะลึงด้วยพื้นที่อันกว้างใหญ่ภายใน มันไม่เหมือนแหวนมิติ พื้นที่ในนั้นเป็นเหมือนโลกขนาดเล็ก
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าแหวนมิติวงนี้สามารถบรรจุทวีปเทียนหยวนทั้งหมดได้ !
เจี้ยนเฉินขยายการรับรู้ของจิตวิญญาณของเขาเพื่อห่อหุ้มพื้นที่ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาค้นพบวัตถุดิบจำนวนมาก สมบัติสวร
