ะบุว่าเป็นบริเวณต้องห้าม เขาเห็นว่าซ่างกวนมู่เอ๋อ, เสี่ยวจิน, เสี่ยวหลิง, เสือขาว, ฮุสตัน, รุยจิน, หงเหลียน, เฮยยู่, นูบิส, สัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีและคนไม่กี่คนจากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง ทุกคนปรากฏตัวอยู่ด้านนอก
เจี้ยนเฉินยืนอยู่ต่อหน้าพวกเขาและยิ้มอย่างอบอุ่น เขาหยิบขวดออกมาจากแหวนมิติของเขาและในขณะที่เขาเปิดมัน กลิ่นหอมที่หนาแน่นก็ปรากฏตัวขึ้นทันที
“มันมีกลิ่นที่ดีมาก พี่ใหญ่ มันคืออะไร ? ” เสี่ยวหลิงกระโดดมาตรงหน้าเจี้ยนเฉิน นางจ้องมองขวดในมือของเจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่กลมโตและสดใส นางอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย นางเริ่มที่จะน้ำลายไหล
สัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีขนาดเท่ากำปั้นกระโดดไปมาเช่นกัน มันจ้องที่ขวดหยกด้วยตาเล็ก ๆ มันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น
เมื่อเห็นว่าเสี่ยวหลิงโลภมากแค่ไหน เจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะเขกหัวของนาง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความรักที่ไม่สามารถหาอะไรเทียบได้ในขณะที่เขาพูดกับทุกคนว่า “นี่คือนมผา มันมีค่ามาก เพียงแค่หยดเดียวก็พอที่จะแก้ไขเส้นชีพจรของผู้ที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตเทพ ทำให้พวกเขาสามารถบ่มเพาะได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้ยังสามารถเพิ่มความสามารถของเจ้าในการทำความเข้าใจเป็นการชั่วคราวทำให้เข้าใจกฎของโลกได้ง่ายขึ้น ในขณะที่เจ้ายังไม่ถึงขอบเขตเทพ นมผาจะมีประสิทธิภาพมากที่สุดเมื่อดูดซับหยดนมผาลงอย่างรวดเร็ว”
หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินมอบนมผาให้กับทุกคน เช่นนั้นเขาเสียมันไ
