วลาสั้น ๆ เมื่อเทียบกับขั้นเหนือเทพมากกว่าโหลด้วยร่างบรรพกาลของเขา เมื่อนางฟ้าเฮายู่หนีไปแล้ว เขาก็สามารถหนีออกไปด้วยอสนีบาต
อย่างไรก็ตามตอนนี้นางฟ้าเฮายู่กลับมาแล้ว แผนการของเจี้ยนเฉินก็ล้มเหลว เขาไม่อาจใช้มันได้อีกต่อไป เขารู้สึกไม่มั่นใจว่าจะหนีจากขั้นเหนือเทพพร้อมกับนางฟ้าเฮายู่ได้เลย
“เจ้าคิดอะไร ? ข้ากลับมาเพื่อช่วยชีวิตเจ้า เจ้าคิดว่าเจ้าจะสามารถหลบหนีการตามล่าของขั้นเหนือเทพมากกว่าโหลได้ ? ยิ่งไปกว่านั้นมีขั้นเหนือเทพช่วงปลายอยู่ในหมู่พวกเขา” นางฟ้าเฮายู่กล่าวอย่างประชดประชัน นางมาด้านหน้าเจี้ยนเฉินอย่างรวดเร็วและก่อนที่เขาจะตอบสนอง แขนของนางฟ้าเฮายู่ก็โอบเอวของเจี้ยนเฉิน ในเวลาเดียวกันนางก็เผาผลาญพลังงานของนางด้วยทักษะลับและดวงจันทร์ขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นทันที มันห่อหุ้มเจี้ยนเฉินและนางฟ้าเฮายู่พร้อมกับแสงสว่าง
แสงมันสว่างเป็นอย่างมากและไม่มีใครมองมันได้ตรง ๆ แม้แต่ขั้นเหนือเทพก็อดที่จะหลับตาหนีแสง แสงสว่างและหายไปอย่างรวดเร็ว เมื่อมันหายไปดวงจันทร์ขนาดใหญ่ก็หายไปพร้อมกับนางฟ้าเฮายู่และเจี้ยนเฉิน
“โอ้ ไม่ เราทำให้เขาหนีไปได้…”
ขั้นเหนือเทพทั้งหมดสาบานว่าเขาจะตามหาในมิติที่ว่างเปล่าพร้อมกับใบหน้าที่มืดครึ้ม ความรู้สึกทางวิญญาณของพวกเขาปกคลุมพื้นที่ขณะที่พวกเขาค้นหาร่องรอยของทั้งสอง อย่างไรก็ตามท้ายที่สุดพวกเขาก็ไม่อาจทำสิ่งใดได้
นับประสาอะไรกับร่องรอย พวกเขาไม่อาจหาพวกเขาในภูม
