ชายหนุ่มแผดเสียงอย่างโกรธเคือง อารมณ์ของเขาก็เปลี่ยนไปเป็นฉุนเฉียวจนเกือบจะเป็นคนบ้า
เขาใช้ความพยายามอย่างมากและจ่ายออกไปมากมายเพื่อแอบสร้างค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะไกลภายใต้สายตาของผู้คนทั้งหมด เมื่อเขากำลังจะได้เห็นถึงความสำเร็จ เจี้ยนเฉินก็สังหารพวกเขาโดยไม่คิดอะไร ทำให้ความพยายามอย่างของเขาสูญเปล่า
ในเวลานั้น ขั้นเหนือเทพที่ไล่ตามนางฟ้าเฮายู่ก็เห็นชายหนุ่ม ใบหน้าของเขาพวกเขาก็ซีดเซียวด้วยความโกรธ
“ปรมาจารย์เฉินหลง เป็นท่านจริง ๆ…”
“ท่านปรมาจารย์เฉินหลง ท่านไม่ได้บอกหรือว่าท่านจะไม่มีส่วนร่วมและต่อสู้เพื่อสิ่งของในสุสานของราชาเทพต้วนมู่ แล้วท่านมาทำอะไรแถวนี้ ? ข้าไม่คิดเลยว่าท่านจะเขี้ยวลากดินเช่นนี้ สร้างค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะไกลอย่างลับ ๆ นอกสุสาน….”
“ท่านปรมาจารย์เฉินหลง การกระทำของท่านไม่สมควรกับสถานะของท่านเลย….”
“อีกด้านของค่ายกลส่งตัวมันจะต้องอันตรายอย่างมากแน่ ๆ ถ้าเราถูกส่งตัวไป เราอาจจะตายได้ ท่านปรมาจารย์เฉินหลง เราจะจดจำสิ่งนี้ มาดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต….”
ขั้นเหนือเทพทั้งหมดต่างก็ตะโกนออกไปด้วยความโกรธ ใบหน้าของพวกเขาหม่นหมองเพราะไม่ใช่เพียงแค่นางฟ้าเฮายู่คนเดียวที่อยู่ในค่ายกล มีหลายคนที่กำลังตามมาต่างก็เป็นขั้นเหนือเทพเช่นกัน เมื่อค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะไกลถูกใช้งาน นางฟ้าเฮายู่จะไม่ใช่คนเดียวที่ถูกส่งตัวออกไป
ชายหนุ่มไม่สนใจการดูถูกของเหนือเทพทั้งหลายเลย เขาพุ่ง
