ยดเลือดที่หลั่งรินออกมาจากพลังของเขา ในขณะที่พวกมันเต็มไปด้วยพลังงานอย่างมาก ทำให้เจี้ยนเฉินเนื้อตัวตอนนี้ชุ่มไปด้วยเลือด
การบ่มเพาะของร่างบรรพกาลต้องอดทนต่อความเจ็บปวดทรมานจากการปรับแต่งร่างกายทุกครั้งที่พวกเขาทะลวงขั้น ในขณะเดียวกันความคงทนของร่างกายก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมากในแต่ละขั้นที่ทะลวง
พลังบรรพกาลนั้นโหดร้ายอย่างมาก หากไม่มีร่างกายที่แข็งแกร่ง มันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะอดทนต่อพลังบรรพกาล ดังนั้นในการทะลวงในแต่ละครั้ง พลังบรรพกาลจะมีพลังมากขึ้นและทำลายความสมดุลของร่างกาย มันจะทำร้ายร่างกายขณะโคจรมัน ดังนั้นมันจึงเป็นความเจ็บปวดทุกข์ทรมานอย่างมาก
เพียงเมื่อร่างบรรพกาลมาถึงระดับเดียวกับพลังบรรพกาลที่มีพลังเพิ่มขึ้น พลังบรรพกาลก็ไม่อาจทำร้ายร่างกายได้ขณะที่โคจรพลังอีกต่อไป ความเจ็บปวดก็หายไป
นี่เป็นจุดอ่อนของร่างบรรพกาลปกติ ผู้ครอบครองร่างบรรพกาลต้องอดทนต่อการปรับแต่งร่างกายของพวกเขาหรือจากความเจ็บปวดเจียนตายจากการแตกสลายของเม็ดพลังบรรพกาล 18 ครั้ง
หลายวันต่อมาเจี้ยนเฉินเดินออกจากเหมืองพร้อมกับชุดขาวชุดใหม่ หนึ่งปีครึ่งที่ผ่านมา ครึ่งนึงของเหมืองได้สูญเสียเหรียญผลึกทั้งหมดทำให้กลายเป็นภูเขาปกติ
ห่างออกไปหลายกิโลเมตร ดวงตาของเฉินเจี้ยนเปิดขึ้นทันที เมื่อเขาเห็นเจี้ยนเฉินเดินออกมาจากเหมือง ทันใดนั้นเขาก็หายตัวออกไปจากยอดเขา เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้งเขาก็มาถึงตรงหน้าเจี้ยนเฉินแล้ว
ดวง
