รศักดิ์สิทธิ์นวดารานั้นกว้างใหญ่มาก แม้ว่าเขาจะเดินทางเป็นเส้นตรงก็ยังมีระยะทางหลายพันล้านกิโลเมตร !
“ดูเหมือนว่าระยะเวลาเดินทางจะพอ ๆ กับเดือนหนึ่งเพื่อที่จะกลับไปยังแคว้นตงอัน ลุงฉินของตงเทียนนั้นน่ากลัวเกินไป ข้าหมดสติไปเพียง 3 ชั่วยามเท่านั้น แต่เขาก็พาข้ามาที่นี่จากสุสานราชาเทพต้วนมู่” เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างขมขื่น เขารู้สึกหมดหนทางมาก ระยะทางที่พวกเขาเดินทางนั้นน้อยกว่า 2 ชั่วยามในขณะที่เขาใช้เวลาเกือบหนึ่งเดือนเพื่อที่จะไปถึง
…
ทันใดนั้นแสงสีขาวก็พุ่งผ่านท้องฟ้าในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นวดาราในระดับความสูงหลายหมื่นเมตร มันเหมือนกับสายฟ้าที่เคลื่อนผ่านด้วยความเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ มันข้ามทั้งภูมิภาคเพียงแว่บเดียวก็หายไป
สายฟ้าที่พุ่งผ่านเมื่อมองจากระยะไกล ในสายฟ้านั้นมีหนุ่มชุดขาวที่ปกคลุมไปด้วยแสง เขาใช้ความเร็วดุจสายฟ้าเพื่อเดินทางระยะไกล
ชายหนุ่มคนนั้นคือเจี้ยนเฉิน ที่เดินทางผ่านอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นวดารา
“การเดินทางด้วยอสนีบาตนั้นมีประโยชน์อย่างมาก ข้าสามารถเดินทางมาได้ระยะทางไกล ๆ เพียงชั่วขณะเดียว ถ้าข้ายังคงรักษาความเร็วนี้ ระยะเวลาที่ข้าต้องกลับไปที่อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนนั้นจะลดลงไปมาก” เจี้ยนเฉินพูดพึมพำขณะที่เขารู้สึกเหนื่อย เขาไม่อาจใช้อสนีบาตต่อไปได้อีก หรือไม่ก็เขาไม่อาจจะทนต่อความเหนื่อยล้าได้
การเดินทางผ่านอาณาจักรศักดิ์สิทธ์นวดาราของเขานั้นไม่ราบรื่นอย่างที่คิด
