เป็นใคร ? ” หญิงสาวไม่ได้ติดตามตงเทียน นางถามเจี้ยนเฉินด้วยใบหน้าที่มืดครึ้มอย่างเย็นชาด้วยใบหน้าที่สวยงามของนาง
เจี้ยนเฉินยืนอยู่บนพื้น เขาไม่ได้คำนึงถึงน้ำเสียงของหญิงสาว เขายิ้มสบาย ๆ และพูดว่า “ข้าคือเจี้ยนเฉิน เป็นคนธรรมดา ขอข้าถามชื่อเจ้าได้หรือไม่ ? ”
ใบหน้าหญิงสาวยังคงเย็นชาเหมือนเมื่อก่อน นางจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินและพูดว่า “เจ้าไม่มีสิทธ์รู้ว่าข้าเป็นใคร ข้าเห็นเจ้าอยู่กับไอ้สารเลวตงเทียนก่อนหน้านี้ บอกข้ามาตามความจริง เจ้ามีความสัมพันธ์กับเขาอย่างไร ? ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปหากเจ้าไม่เล่ารายละเอียด”
ใบหน้าของเจี้ยนเฉินยังคงเหมือนเดิม จากคำพูดก่อนหน้านี้ของตงเทียน เขาเข้าใจอยู่แล้วว่าหญิงชุดแดงนั้นอาจจะหมั้นหมายกับตงเทียน แถมตงเทียนยังคงเป็นคนถอนหมั้น ด้วยเหตุนี้หญิงชุดแดงจึงต้องการมาลากคอเขา
“นายน้อยตงเทียนช่วยชีวิตข้า เขาเป็นสหายที่ดีของข้า” เจี้ยนเฉินตอบ
อย่างไรก็ตามหญิงสาวยังจ้องมองอย่างเย็นชา เมื่อนางรู้ว่าเจี้ยนเฉินเป็นสหายที่ดีกับตงเทียน นางตะโกนออกมาว่า “ใครก็ตามที่เป็นสหายกับไอ้สารเลวนั่น มันไม่ใช่คนดี ! ” จากนั้นหญิงสาวก็ซัดฝ่ามือเข้าหาเจี้ยนเฉิน เปลวเพลิงรอบ ๆ ตัวของนางพุ่งขึ้นสูงทันทีและควบแน่นกลายเป็นฝ่ามือพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินขมวดคิ้ว หญิงสาวชุดแดงช่างเป็นคนไร้เหตุผลยิ่งนัก นางเป็นคนหยาบคาย
เพียงคิด กฎแห่งกระบี่ที่อยู่ใกล้ ๆ ก็ควบแน่นกลายเป็นปราณกระบี่ย
