จคุกคามนางได้”
ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินอย่างนั้น อย่างไรก็ตามเขาตกใจเมื่อเขารู้ถึงความแข็งแกร่งของนางฟ้าเฮายู่ จริง ๆ แล้วนางเป็นมีพลังขั้นอสงไขย
อย่าไงก็ตามเจี้ยนเฉินดูเหมือนจะสังเกตเห็นบางอย่างไม่นานหลังจากนั้น เขาจ้องไปที่ฉินเจิ้งด้วยความตกใจ ฉินเจิ้งบอกได้ถึงความแข็งแกร่งในอดีตของนางฟ้าเฮายู่ได้จริง ๆ หรือ ? และเขารู้ว่านางใช้สมบัติของราชาเทพต้วนมู่เพื่อฟื้นฟู ? เขาเห็นมันผ่านชั้นพลังของกฏที่ปกป้องร่างราชาเทพตวนมู่ได้ ?
“เจี้ยนเฉิน เนื่องจากสหายของเจ้าปลอดภัยแล้ว เจ้าจึงไม่ต้องรีบร้อน มาดื่มกับข้าสิ” ตงเทียนหัวเราะ เพียงโบกมืออาหารโอชะทั้งหลายก็ปรากฏบนโต๊ะและเขาก็พูดอย่างภูมิใจ “ข้าเอาอาหารอร่อย ๆ มาด้วยตลอด มันเพียงพอที่เราจะกินอย่างมากมายถึง 300 ปี สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งมีค่าในโลก เจี้ยนเฉินมานั่งกินและพูดคุยกัน”
เจี้ยนเฉินลังเลเล็กน้อยเมื่อเขาเห็นอาหารเต็มโต๊ะ เขาไม่ต้องการที่จะปฏิเสธ ดังนั้นเขาจึงนั่งลงและเริ่มพูดคุยกับตงเทียน
“น้องเจี้ยนเฉิน เกราะของเจ้าดูเหมือนจะถูกเอาไปโดยั้นเหนือเทพจากครอบครัวโม่หรืออะไรสักอย่าง เจ้าไม่ต้องการเอามันคืนหรอกหรือ ? ” ตงเทียนถาม เขานั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้ามเหมือนคนโง่
มีแสงเย็นชาวาบในดวงตาของเจี้ยนเฉินและเขาก็พูดว่า “เกราะของข้าไม่อาจเอามันไปได้ง่ายนัก อีกไม่นานข้าจะไปเยี่ยมครอบครัวโม่แห่งอาณาจักรศักดิ์
