มิติ นอกเหนือจากนั้นมีก้อนผลึกอยู่บ้างในห้อง มันเป็นก้อนผลึกระดับสูง” โม่หลิงมอบแหวนมิติให้เจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินตรวจสอบผ่านแหวนมิติและพบว่ามันเต็มไปด้วยสิ่งต่าง ๆ มากมาย ส่วนใหญ่ไม่มีวัตถุประสงค์การใช้งานที่ชัดเจน มันเป็นการตกแต่งแหวนมิติให้น่าพึงใจ มีแม้แต่ทองคำและเหรียญเงินที่มีค่าเฉพาะกับผู้คนในทางโลก เจี้ยนเฉินไม่สนใจสิ่งเหล่านั้น ดังนั้นหลังจากตรวจสอบมันทั้งหมดอย่างรวดเร็ว เขาจึงพบก้อนผลึกที่โม่หลิงได้กล่าวถึง
มีก้อนผลึกไม่มาก มีเพียง 3 ชิ้นเท่านั้น อย่างไรก็ตาม แต่ละชิ้นมีขนาดใหญ่จนน่ากลัว แม้แต่เจี้ยนเฉินก็ยังรู้สึกทึ่ง
ขนาดมาตรฐานสำหรับเหรียญผลึกนั้นมีขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ 1 ลูกบาศก์เซนติเมตร อย่างไรก็ตามก้อนผลึกทั้งสามนั้นเป็น 1 ลูกบาศก์เมตร
เจี้ยนเฉินหยิบก้อนผลึกออกมา เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความประหลาดใจเมื่อเขาจ้องดูก้อนผลึกชิ้นนี้ ก้อนผลึกระดับสูงชิ้นใหญ่ที่สุดที่เขาเคยพบเห็นมาก่อนนั้นมีขนาดเท่าศีรษะ แต่ทว่าก้อนผลึกตรงหน้าเขานั้นมีขนาดใหญ่กว่านั้นหลายสิบเท่า
“นี่คือก้อนผลึก ก้อนผลึกยาว,กว้างและหนา 1 เมตร หากเจ้าแบ่งมันออกมา ก้อนผลึกจะมีมูลค่าเท่ากับเหรียญผลึกมาตรฐานนับล้าน. ข้อตกลงบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับผลรวมจำนวนมากมักใช้ก้อนผลึกเช่นนี้” เสียงของนางฟ้าเฮายู่ดังขึ้น.
โม่หลิง, อันโดฟู, และผู้อาวุโสทั้งหมดมองดูก้อนผลึกอย่างอิจฉา สำหรับพวกเขาแล้ว,เพียงแค่เหรียญผลึกระ
