ลยในเวลานั้น ตั้งแต่ตอนนั้นเวลาก็ผ่านมาสักพัก ถึงกระนั้นเขาก็ก้าวขึ้นทีละขั้นจนสามารถเทียบเท่ากับขั้นเหนือเทพได้ในตอนนี้
สิ่งเดียวที่เขาขาดคือการบ่มเพาะด้วยตัวเอง มันต่ำเกินไป ร่างบรรพกาลขั้นที่เก้าเทียบเท่ากับขั้นศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น
แม้ในมุมมองของโลกเซียน แต่อาจมีเพียงเจี้ยนเฉินที่ครอบครองการบ่มเพาะของขั้นศักดิ์สิทธิ์และความเข้าใจของขั้นเหนือเทพ
นี่เป็นเพราะมันยากเกินไปที่ร่างบรรพกาลของเขาจะก้าวหน้าไปสู่ขั้นใหม่ เขาต้องการทรัพยากรในการบ่มเพาะจำนวนมหาศาล
ปราณกระบี่ในสภาพแวดล้อมของเจี้ยนเฉินสงบลงในไม่ช้า อย่างไรก็ตาม,เขาไม่ได้เดินออกจากเรือนกระบี่. เขากลับไปที่ชั้นสองโดยตรง
ชั้นสองกว้างขวางมากเช่นกัน มีโต๊ะหินอยู่ตรงกลางพร้อมกับม้วนกระดาษบนนั้น.
เจี้ยนเฉินมาถึงหน้าโต๊ะหินและมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง. หลังจากแน่ใจว่าไม่มีอันตรายเขาหยิบม้วนกระดาษขึ้นมาแล้วค่อย ๆ คลี่มันออก
ทันใดนั้นดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่แคบลงเมื่อเขาคลี่ม้วนกระดาษออก เขารู้สึกเหมือนว่าม้วนกระดาษขยายใหญ่ขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา มันไร้ขอบเขตในพริบตา มันเปลี่ยนเป็นโลกที่เต็มไปด้วยภูเขาและแม่น้ำ ในขณะที่ตัวเขาเองยืนอยู่ในโลกแบบนั้น
ชายวัยกลางคนสวมเสื้อคลุมสีเขียวปรากฏตัวเงียบ ๆ ต่อหน้าเขา ชายวัยกลางคนยืนตัวตรง เขาสูงและรูปร่างหน้าตาดูดี เขามีขนคิ้วยาวตรงเหมือนกระบี่และมีดวงตาที่ส่องประกายเหมือนดาว เขาเปล่งประกายด้วยเจตจำนง
