อวิ๋นโส่วจงหัวเราะ “ใช่แล้ว เจียวเอ๋อร์ของพวกเราพูดถูก ทุกคนไม่ได้ตาบอดเสียหน่อย รู้ดีว่าอะไรดีอะไรไม่ดี”
ทุกคนในครอบครัวกินอาหารอิ่มท้องอย่างมีความสุข เรื่องนี้ก็ถูกวางทิ้งไว้ อวิ๋นเจียวตื่นจากงีบหลับตอนเที่ยง ก็พบว่าในลานบ้านมีโครงรถม้าเพิ่มขึ้นมาสองโครง ดูเหมือนพี่รองคงทำโครงรถม้าเสร็จแล้ว
อวิ๋นเจียวรีบออกไปดู โครงรถม้าที่ภายนอกดูธรรมดา ในแคว้นต้าเยี่ย รถม้าก็มีกเกณฑ์กำหนดไว้ ไม่ว่าจะเป็นความกว้าง ความยาว หรือจำนวนม้าที่ลาก ล้วนไม่อาจผิดพลาด ในยุคโบราณที่เคร่งครัดเรื่องชนชั้น หากผิดพลาดไปเพียงนิด อาจถึงขั้นถูกประหารชีวิต
เพียงแต่ โครงรถม้าสองโครงนี้ แม้ดูธรรมดา แต่หากสังเกตดูรายละเอียด จะพบว่าแตกต่างจากรถม้าทั่วไป เช่น ล้อรถ ล้อหนึ่งนั้นกว้างกว่ามาก ขณะเดียวกันด้านนอกยังหุ้มหนังวัวอีกชั้น ดูโป่งๆ
ส่วนภายในหนังวัวนั้นมีสิ่งใด อวิ๋นเจียวเองก็ไม่รู้ นางเพียงแต่เล่าถึงแนวคิดยางรถยนต์ในยุคปัจจุบันให้อวิ๋นฉี่ซานฟัง พร้อมกับทฤษีการลดแรงสั่นสะเทือนที่นางเรียบเรียงขึ้นมาเอง ซึ่งรวมถึงเรื่องลวดขดต่างๆ ด้วย โดยตัดส่วนที่ไม่สามารถทำได้ในยุคโบราณออกไป ส่วนที่เหลือก็ให้ร้านขายตำราโบราณในเถาเป่าช่วยคัดลอกเป็นเล่ม แล้วนำไปมอบให้อวิ๋นฉี่ซาน
อวิ๋นฉี่ซานเฉลียวฉลาด ทำตามจากในตำราก็สามารถ
