่งสูงสุดในแแคว้นนทีคราม. ไม่มีใครกล้าที่จะล่วงเกินครอบครัวโม่แห่งแคว้นนทีคราม ท้ายที่สุดแล้ว,ครอบครัวโม่ ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมแคว้นนทีคราม เป็นหนึ่งในห้าแคว้นที่ทรงอิทธิพลที่สุดในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ฉิงหยาง…”
……..
มีคนเดินผ่านไปมาสองสามคนคุยกันเรื่องนี้ที่ข้างถนน หญิงสาวหลายคนแสดงความเสียใจต่อหญิงสาวผู้โชคร้าย
ไม่มีใครยืนหยัดต่อต้านนายน้อยครอบครัวโม่ในการลักพาตัวหญิงสาวอย่างอุกอาจในที่ธารกำนัล หากพวกเขาทำ พวกเขาก็จะต้องตายสถานเดียว
“พี่สาว…พี่สาว…ปล่อยพี่สาวของข้า…”
เด็กที่ดูเหมือนจะอายุน้อยกว่าสิบปีวิ่งออกไปและพุ่งเข้าหารถม้า เขากลัวมาก
“เจ้าอยากตายรึ ? ” เสียงเย็น ๆ ดังออกมาจากรถม้า แส้ยาวโผล่ออกมาจากรถม้าโดยยื่นตรงไปที่เด็กโดยไม่มีใครปรากฎตัวออกมา เด็กคนนั้นเพิ่งเริ่มบ่มเพาะ เขายังไม่ได้เป็นเซียนปฐพีด้วยซ้ำ ดังนั้นเขาจะตายแน่นอนถ้าแส้โจมตีเขา
สายตาของชายหนุ่มที่ถือพัดหรี่แคบลงเมื่อเห็นสิ่งนี้ เขาตบมือ พัดของเขาก็ปิดและเขาก็ใช้พัดโจมตีตรงไปที่แส้จากระยะไกล ทันใดนั้น เส้นปราณพลังงานดั้งเดิมอันทรงพลังพุ่งออกมาและกระแทกแส้จากด้านข้าง
“เจ้ากล้าดียังไงถึงกล้าเข้ามาขวางทางของนายน้อย ? เจ้าเบื่อที่จะมีชีวิตต่อไปแล้วหรือ ? ” เสียงเย่อหยิ่งดังขึ้นจากรถม้า
ชายหนุ่มเดินเข้ามาภายใต้ความสนใจของทุกคนอย่างช้า ๆ เขาเคาะพัดในมือของเขาขณะที่เขายิ้มอย่างไม่สุภาพ “เจ้ากล้าเรียกตัวเองว่าเป็นนายน้อยต่อห