ความตั้งใจมุ่งมั่น พวกเขาต้องได้รับหยกของราชาเทพต้วนมู่ ไม่มีใครสามารถหยุดพวกเขาได้ในวันนี้
“เจ้ากำลังฝัน หากคิดว่าจะเอาหยกไปได้ ฆ่าเขา ! ” บรรพชนขั้นเทพช่วงกลางตระกูลวายเนอร์, วายเนอร์ตี้พูดอย่างเยือกเย็น มีกระบี่ขนาดใหญ่ปรากฎขึ้นในมือของเขา มันส่องแสงสีเหลืองดิน เขาเหวี่ยงกระบี่และส่งพลังจากกฎของปฐพีไปสู่เจี้ยนเฉิน
ในเวลาเดียวกัน วายเนอร์เสินก็ไม่ได้นิ่งเฉย ขวานใหญ่สองคมปรากฏขึ้นในมือของเขา มันกระพริบด้วยแสงสีดำ พลังของกฎหมุนรอบใบมีด เขาตะโกนออกมาและเหวี่ยงขวานไปทางหัวของเจี้ยนเฉินในทันทีเป็นแนวมืด
ทันใดนั้นมิติก็เริ่มกระเพื่อมเมื่อขวานออกมา มิติหนักอึ้งราวกับว่ามันถูกแช่แข็งในขณะนั้น
เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าร่างกายของเขาจมลงอย่างกะทันหันราวกับว่าภูเขาชนเข้ากับไหล่ของเขา เขารู้สึกหนักอึ้งมาก กระบี่หิมะบินในมือของเขามีน้ำหนักมากเช่นกันแม้ว่ามันควรจะเบาเหมือนขนนกก็ตาม เสื้อผ้าของเขาติดอยู่กับผิวหนังของเขาอย่างหนักและแข็งเหมือนเหล็ก
“กฎของแรงโน้มถ่วง ? ” เจี้ยนเฉินคิด พลังบรรพกาลพุ่งพล่านในร่างกายของเขาในขณะที่เขาผลักร่างบรรพกาลของเขาไปถึงขีดจำกัด ในเวลาเดียวกัน แสงก็ส่องมารวมตัวกันอย่างรวดเร็วในบริเวณรอบ ๆ ทำให้เกิดชั้นแวววาวที่คุ้มกันรอบตัวเจี้ยนเฉิน มันแยกเขาออกจากมิติโดยรอบ ทำให้กฎของแรงโน้มถ่วงค้างทื่อ เขาแทงออกไปด้วยกระบี่หิมะบินขณะที่มันส่องแสงสีทอง ปราณกระบี่พุ่งทะยานขึ้นและแสงรุ
