็มไปด้วยความเสียใจมากเพราะชีวิตจบลงอย่างรวดเร็ว เขายังไม่ทันใช้ทักษะการต่อสู้หรือสมบัติป้องกันอันใดเลย เขากลับถูกฆ่าตายจากการโจมตีครั้งแรก
ฮูเหลียนร่วงลงอย่างช้า ๆ ร่วงลงไปที่พื้นที่สูงหลายร้อยเมตรขึ้นไปในอากาศ เจี้ยนเฉินปรากฏตัวในที่ที่เขายืนอยู่ก่อนหน้า เขาถือกระบี่หิมะเหินที่มีเลือดเทพหยดลงมา
แหวนมิติของฮูเหลียนก็ตกอยู่ในมือของเจี้ยนเฉินเช่นกัน
“ฮูเหลียน … ฮูเหลียน …ความตายของฮูเหลียน …” ชายหนุ่มจากตระกูลหนานหยุนมองดูทุกอย่างที่เกิดขึ้นด้วยความงุนงง หัวใจของเขาพุ่งขึ้น ความแข็งแกร่งของฮูเหลียนนั้นคล้ายกับของเขา ขั้นเทพช่วงต้น แต่เขาก็ถูกฆ่าตายภายในกระบวนท่าเดียว ไม่สามารถสู้กลับได้เลย นั่นหมายความว่าเขาไม่สามารถหลบหนีได้ถ้าคนคนเดียวกันต้องการที่จะฆ่าเขาเช่นกัน
“วิ่ง ! ” ขั้นเทพจากตระกูลหนานหยุนหน้าซีดในช่วงเวลาเดียว โดยไม่ลังเลใด ๆ เขาก็เริ่มหนีอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ หายไปในเส้นขอบฟ้าในพริบตา
“อสนีบาต ! ” เจี้ยนเฉินไร้อารมณ์ เขาเปลี่ยนเป็นสายฟ้าเพื่อไล่ตามทันที ภายใต้สายตาที่จ้องมองของเจี้ยนเฉิน เขาแทงทะลุนอกของขั้นเทพจากตระกูลหนานหยุนและพุ่งออกมาอีกด้านหนึ่ง
ขั้นเทพจากตระกูลหนานหยุนทำเสียงฮึดฮัด ดวงตาของเขาเบิกกว้างขณะที่จ้องมองเจี้ยนเฉินซึ่งเพิ่งเจาะอกของเขาด้วยความไม่เชื่อ เขากลัวขึ้นสมอง
เขามีชีวิตอยู่นานกว่าหนึ่งแสนปี แต่เขาไม่เคยเห็นทักษะกระบี่ที่น่ากลัวมากขนาดนี้มา
