ุกอย่างด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย
“น้องเจี้ยนเฉิน ไปเถิด” โม่หลิงพูดกับเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินเหลือบมองผ่านโม่หยาน เขาโบกมือ ทันใดนั้นโถงศักดิ์สิทธิ์ก็ปรากฏขึ้นทันที มันลอยอยู่บนท้องฟ้าในฐานะโถงศักดิ์สิทธิ์ขนาดใหญ่
การปรากฏตัวของโถงศักดิ์สิทธิ์ดึงดูดความสนใจของทุกคนตรงนั้นทันที ไม่ว่าจะเป็นผู้อาวุโสของตระกูลโม่หรือตระกูลอันโด พวกเขาทั้งหมดจ้องมองโถงศักดิ์สิทธิ์ด้วยความสนใจอย่างมาก พวกเขาต่างก็สงสัยว่าทำไมเจี้ยนเฉินจึงมีโถงศักดิ์สิทธิ์ที่เปราะบางแม้จะมีพละกำลังมหาศาล
นี่เป็นเพราะผู้อาวุโสทุกคนสามารถบอกได้อย่างรวดเร็วว่าโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มไม่ได้แข็งแรงเลย แม้แต่ผู้บ่มเพาะขอบเขตดั้งเดิมก็สามารถทุบเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ได้ ในขณะที่คลื่นกระแทกจากการต่อสู้ระหว่างจอมยุทธขอบเขตเทพสามารถทำให้มันเป็นชิ้น ๆ ได้ มันเปราะบางมาก
“โม่หยาน โปรดอยู่ในห้องโถงศักดิ์สิทธิ์สักพัก” เจี้ยนเฉินพูดกับโม่หยาน ในขณะเดียวกัน ประตูของโถงศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ
“เจี้ยนเฉิน เจ้าต้องปล่อยให้ข้าออกไปเมื่อเจ้าไปถึงที่ปลอดภัย ไม่อย่างนั้นข้าต้องหายใจไม่ออกตายอยู่ที่นี่แน่นอน” โม่หยานกล่าวก่อนที่จะกล่าวคำอำลาต่อผู้นำและซีหยู นางเดินเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มอย่างไม่เต็มใจ
ผู้นำอ้าปาก เขาอยากจะบอกว่าเขามีสมบัติมิติที่ดีกว่าที่สามารถต้านทานการโจมตีจากขั้นศักดิ์สิทธิ์ได้หลายครั้งโดยไม่ถูกทำลาย มันแ