่สอง ไฟในกระบี่ของเขาปะทุขึ้นมาพร้อมกับพลังที่เพิ่มขึ้นฟันเข้าใส่ม่านพลังอีกครั้ง
การโจมตีจากเทพทั้งสามนั้นน่าตกใจ มันทำให้เหล่าผู้อาวุโสตระกูลโม่นั้นถึงกับหายใจไม่ออก พวกเขารู้สึกราวกับว่าไม่มีทางจะสู้ได้เลย
“มันคือพลังของขั้นเทพ ต่อหน้าขั้นเทพแล้ว จอมยุทธขั้นศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่ต่างอะไรจากมด” ผู้อาวุโสหน้าซีดไปเล็กน้อยและรู้สึกขมขื่นในใจ
ด้วยการโจมตีจากขั้นเทพทั้งสาม ม่านพลังของตระกูลโม่คงอาจจะทนได้ไม่นานนัก
“ลู่เทียนรับมือ” เฉินเจี้ยนพูดขึ้น เขาไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ และแผ่เจตจำนงกระบี่ออกมา เขาก้าวออกจากม่านพลังพร้อมกับกระบี่หมอกเมฆของเขา
“เฉินเจี้ยน เจ้าอย่า…”
“น้องเฉินเจี้ยนกลับมา เจ้าไม่ใช่คู่มือของขั้นเทพ…”
“เฉินเจี้ยน กลับมา….”
เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลโม่ต่างก็สีหน้าเปลี่ยนไปเมื่อเห็นว่าเฉินเจี้ยนต้องการจะออกจากม่านพลังเพื่อสู้กับลู่เทียน พวกเขาต่างก็ตะโกนกันออกมาด้วยความแปลกใจ
ร่างกายกำยำของเฉินเจี้ยนได้ออกไปอยู่นอกม่านพลัง ผมของเขาสะบัดแม้ว่าจะไม่มีลมพัดผ่าน ภาพกระบี่ไฟที่พุ่งเข้ามาได้สะท้อนในตาเขาอย่างชัดเจน แต่เขากลับไม่ได้แสดงท่าทีกลัวออกมา กลับกันแล้ว เขากลับพร้อมจะสู้ เขาได้ตะโกนออกมา “กระบี่ทำลายล้าง ! ” กระบี่หมอกเมฆแทงออกไปพร้อมกับแสงที่ส่องประกาย
“เขาจบสิ้นแล้ว เฉินเจี้ยนจบสิ้นแล้ว…”
“เขามีพรสวรรค์ยิ่งใหญ่แต่กลับต้องตายที่นี่ น่าเสียดายจริง ๆ…”
“เฉินเจี้ยน พรสวร
