คนงั้นรึ ? สุดท้ายทุกคนก็จะย่อยยับ ผลลัพธ์นี้อาจจะแย่กว่าสำหรับเจ้าก็ได้ “
“แย่กว่ารึ ? ” อันโดฟูยิ้มเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาได้ถามโม่หลิงว่า “เจ้าหมายถึงเรื่องนี้หรือ ? ” มีหยกชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้นมาในมือของอันโดฟู เขาคีบมันไว้และแสดงมันให้โม่หลิงดู
โม่หลิงหรี่ตาลง สีหน้าของเขาบิดเบี้ยวไป เขารู้จักหยกนี่ เขาได้ส่งมันให้กับคนในตระกูลและให้คนผู้นั้นอยู่ในเมืองหลัก นอกจากเขาและหัวหน้าตระกูลแล้ว ไม่มีใครอื่นในตระกูลโม่ที่รู้ตัวตนของชายผู้นี้
หยกชิ้นนี้มีข้อมูลเกี่ยวกับหยกของราชาเทพต้วนมู่ ตอนทีเขาส่งหยกนี้ให้กับคนของเขา เขาได้เตือนอีกฝ่ายหลายครั้งว่าให้เขาทำลายมันเมื่อตระกูลโม่ถูกทำลาย เขาจะกระจายข้อมูลนี้ออกไปเพื่อให้ทั้งแคว้นตงอันนั้นรู้เรื่องหยกของราชาเทพต้วนมู่
โม่หลิงได้เตรียมวิธีรับมือไว้เพื่อกันไม่ให้ตระกูลลู่และตระกูลอันโดร่วมมือกันทำลายตระกูลโม่ หากเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมา เขาก็สามารถใช้มันโจมตีจิตใจของตระกูลลู่และตระกูลอันโดได้ แม้ว่าตระกูลโม่จะเจอกับผลลัพธ์อันเลวร้าย แต่ตระกูลลู่และตระกูลอันโดก็ไม่ได้ผลประโยชน์จากเรื่องนี้ กลับกันแล้ว พวกเขาต้องเสียหยกของราชาเทพต้วนมู่ไปหรือไม่ก็ถูกทำลายตระกูลไปด้วย
แต่ตอนนี้หยกชิ้นนั้นกลับอยู่ในมือของอันโดฟู มันหมายความว่าคนที่โม่หลิงส่งยังเมืองหลักนั้นได้พบจุดจบไปแล้ว
“โม่หลิง เจ้าจะยอมแพ้หรือไม่ ? ข้าขอถามเป็นครั้งสุดท้าย เจ้าจะยอมแพ้หร
